Бөлім: «Нақыл сөздер»

Айту – бізден, істеу – сізден.

Өзің білгеніңді халқыңа үйрет.

Қазақта жазылмайтын бір ауру бар –
Келмейді мінін айтсаң жаратқысы.

Халықтың жайын, салтын, рәсімін, тілін білмейтін сот – сот емес, сор.

Өзің білгенінді - халқыңа үйрет.

Ұл-қыз демей баланы оқыт, қазақ.

Дариға, жігіт қайда өнер тапқан,
Жан қиып, қызмет қылып, халыққа жаққан?

Зиялы қауым халықтың қамын ойлауға міндетті.

Ғылым үйрен - көзің ашылады.

Салт-сананың негізі - елдің қолданған кәсібінде.

Үш жүзге біздің қазақ бөлінеді,
Осылай шежіреден көрінеді.
Саны көп, сапасы жоқ, һәммадан бос,
Ғылымға мойын ұсынбай ерінеді.
Шет шығып сахарадан..

Жар — халал жұп.

Заманның көз сал халіне.
Халқыңның ойла пайдасын,
Өзің үшін налыма...
Басыңды тік бәйгеге,
Бір халқыңның қамына...
Қиянаттан бой тартып,
Шық..

Кешегі қара күндерде,
Жұлдызсыз, айсыз түндерде,
Жол таба алмай сенделіп,
Адасып алаш жүргенде,
Бұл күнгі көп көсемдер,
Сұраймын сонда қайда..

Алла жақын кеудеде оты барға.

Ел шауып кісі өлтірген боп па батыр.

Қазақ тілі бай, таза іргелі жұрт тілі деп бәріміз де айтамыз… Бірақ құр бай, таза деумен тіліміз өздігінен сақталып, әдебиетіміз өрбіп кете ала ма?..

Өзінің тарихын жоғалтқан жұрт, өзінің тарихын ұмытқан ел — қайда жүріп, қайда тұрғандығын, не істеп не қойғандығын білмейді, келешекте басына қандай..

Жалғыз білім үйретуге емес, біліммен бірге жақсы тәрбиені қоса беру керек.

Артықтан тағылым ал, кемге — үйрет.

Қызығы бұл жалғанның — мал менен бас.

Бой тежеу, жүрексіну дұрыс емес,
Шашылған ризықты теріп татпай.
Жігіттің несі жігіт босқа жүрген,
Қызметпен пайда беріп, халыққа жақпай?!

Алыс пен жақын ойлы болмас жолдас,
Қас қылған жолдасына жігіт оңбас.

Құл десең биді — күледі,
Құл десең құлды — өледі.

Дос емес дос сыртынан жамандаған.