Бөлім: «Өлеңдер»

Әзіл орнына
Мені жұрт дейді-міс майталман,Ойларын өлеңмен айта алған.Мен кейде қаламын сөз таппайАдамдай шабыты ортайған.Сыр бермей сыртымнан қомпайғанЖүремін..
—   Әбділдә Тәжібаев
Кезегі күзеттің
Тірліктің қадырын жас сабаз білген бе,Нe жетсін жарықта жер басып жүргенге.Зардабы жазым қып кетпесін дейміз деҚазір біз қашамыз ащылау тілден..
—   Әбділдә Тәжібаев
Мен босқа алпысқа келгем жоқ
Біреуге бас ұрып, зорсынып,Біреуге үстемсіп, қорсынып,Біреуді тең көріп менсініп,Біреуді өзімнен кемсініпТіпті мен көргем жоқ.Төзбедім сезінсем..
—   Әбділдә Тәжібаев
Байқасам
Таң кірді тереземнен, мені оятты,Көрпемді түсіп қалған қайта жапты.Ысқырып, көшені жел сыпырып жүр,Жүгіртіп жолда ұйықтаған жапырақты...Жатырмын...
—   Әбділдә Тәжібаев
Төрт жолдар
О, аспанның аласапыран бұлттары,Түнермеңдер, төндірмеңдер уайымды.Жетпей жатса сайтанға атар оттарыңАлсаңдаршы менің нажағайымды!***Жүрсем де кейде..
—   Әбділдә Тәжібаев
Көрсін ол
Нәресте талпынып тұрды ғой бесіктен,Сен оны қайтадан бесікке байлама.Көрсін ол дүниенің кеңдігін есіктен,Ұмтылсын еңбектеп жарыққа жайнаған.Бассын ол..
—   Әбділдә Тәжібаев
Әжелер
Кірді түн үйге есіктенЖамылып қара желегін,Тербете берді бесіктіӘженің айтып өлеңін.Тербетіп отыр түн әжеЖылаған немерелерін.Баяндап отыр түн әжеКүн..
—   Әбділдә Тәжібаев
Жасасын
Тілеуші ем - ұлымның, қызымның өскенін,Көрмесем деуші едім бірінің өшкенін.Бірақ мен көзіммен көрем деп сенбеуші емҮйімнен үй шығып, енші алып..
—   Әбділдә Тәжібаев
Тұрмын мен құшақтап
Айқайлап немерем дүниеге келгенде:– Мен? - деді ол, - иесі бұл жарық ғаламның,Ризамыз, боташым, біз сені көргенге,Жасасын, ұрпағы шаршаған..
—   Әбділдә Тәжібаев
Қызығам ба, қызғанам ба...
Қызығам ба, қызғанам ба білмеймін,Суретшіні кейде ішімнен күндеймін.Мен жатқанда көлегейлі күңгіртте,Ол жүріпті бөктерінде күнгейдіңОл жүріпті..
—   Әбділдә Тәжібаев
Тауда
Ішінде ақ қардай, аққудай шатырдыЖастанып тауды мен, қиялда жатырмын,Тіл қатпас тасқа да,Мұң шақпас мұзға да,Құс қонбас құзға даӨзгеден жақынмын.Тау..
—   Әбділдә Тәжібаев
Құйшы, досым
Құйшы, досым, күтпейікші тамақты,Тартып - тартып алайықшы шарапты.Көңліміздің тозаңы бір басылсын,Көзіміздің кірбеңі бір ашылсын.Құйшы, досым..
—   Әбділдә Тәжібаев
Әркім айтар өз әнін
Әркім айтар өз әнін өз даусымен,Көңіл күйін бөлісер сырласымен.Біреу жақын өзіндей бақыттымен,Біреу жақын мұңдасы, құрдасымен.Біреу епті өмірде..
—   Әбділдә Тәжібаев
Жер және мен
«Елім» менен ұйқастырған «жерімді»,Талай ақын таусылғанша төгілді.Ұйқас тозды, бірақ жерім тозбады,Әр ақынның жан-жүрегін..
—   Әбділдә Тәжібаев
Ақындық
Ақындық ауыр еңбек түсінгенге,Тау қазған, тас қорытқан ісіңнен де.Жалғызсың, жәрдем тілеп ала алмайсыңЕң жақын, ең сүйікті кісіңнен де.Ғажайып жерік..
—   Әбділдә Тәжібаев
Халық
Халық қазы сыйлайды сиымдысын.Қолтығыңнан демейді қиында ісің.Сыбағасын жейтұғын саған қиып,Ойламаған болады кейінгісін.Ренжімес ұйқыңды ол күзетсе..
—   Әбділдә Тәжібаев
Келе ғой көктемім
Келе ғой, көктемім, аңсаған,Тазартшы, ызғардан аспанды.Сен ғана әндерді бастаған,Сен ғана бастаушы дастанды.Жасартшы, жапырағын орманның,Сайратшы..
—   Әбділдә Тәжібаев
Қойшының ауылы
Дейміз ғой ескі әдетті қойшы бүгін,Дейміз ғой ескі әдетті жойшы бүгін.Сыйлаймын жаңалығын жаңа жұрттың,Сүйемін сонда да ескі қойшылығын.Сағынам сәл..
—   Әбділдә Тәжібаев
Ән
Көк аспанға күрсіне қарайды да,Шолып алып бүркітше маңайды да.Ит үстінен жас қойшы шырылдаса,Кең дүниеге кетеді ән тарайды да.Он шырқырап жөнейді..
—   Әбділдә Тәжібаев
Қойшы
Қойшылығым есімде жасымдағы,Кімнің көзі малменен ашылмады.Көз алдымда - қозының жамырағаны,Құлағымда у-шу боп маңырағаны.Жазда бақтым қойды мен..
—   Әбділдә Тәжібаев
Әңгелек
Аңсарым ауғанда қауынғаКүз сайын соғамын ауылға,Жүремін жеп-жеңіл жас болып,Пысқырмай шаңдатқан дауылға.Ұмытып Алматы тауын да,Алмалы, алмұртты бауын..
—   Әбділдә Тәжібаев
Туған жер
Шешемнен туа көргенім:Жиде мен жантақ, шеңгелім –Ағаның жыртып жеңдерін,Етегін тартқан жеңгенің.Есімде барлық көргенім –Жидеден мәуе..
—   Әбділдә Тәжібаев
Төрт жолдар
***Қаншама биік ұшқанменҚонбассың қалай ұяңа?Қаншама құшақ ашқанмен,Дүние түгел сия ма?***Көңілге дәрмен береді,Сүйген жар, туған перзентің.Достың да..
—   Әбділдә Тәжібаев
Адам
Ғашықпын әманда, ынтықпынКөңілінің күні бар адамға.Қыздырса ол әулетін бір жұрттық.Жылуы жетпей ме маған да.Сөйлейді ол құдіреттің атынанЖаңадан бір..
—   Әбділдә Тәжібаев
Тіге ғой
Тіге ғой, сәулешім, кестеңді,Кестеле ақшылға көкпенен.Түсірші жазғы бір кешті ендіБояуы сиқырдай жіппенен.Отырдың қасымда көңілді,Сөз еттік өткен бір..
—   Әбділдә Тәжібаев

Біз cookie файлдарын пайдаланамыз!
Біздің сайтты пайдалануды жалғастыра отырып, сіз сайттың дұрыс жұмыс істеуін қамтамасыз ететін cookie файлдарын өңдеуге келісім бересіз.
Жақсы