Бөлім: «Нақыл сөздер»

Шын мәнінде құбыжықтар мен әруақтар өмір сүреді. Олар біздің ішімізде. Тіпті кей кезде бізді жеңіп кетеді.

Кейбір уақытта әйел адамдар аман қалу үшін мыстан болуы керек.

Өмірдің басты қағидасы – өмір сүру. Қолыңыздан келмесе де өз-өзіңізге: «мен мына затты жасай аламын», - деп уәде беріңіз.

Маған өздері күлетін қыздар ұнайды. Оларды әзілдің ортасына салудың да қажеті жоқ.

Кейде жүрегіміз жарылып кетеді. Иә, шынымен де жүрегіміз жарылып кете жаздайтын шытырман оқиғалар көп болады. Менің ойымша, ондай кезде өліп..

Неше түрлі сиқырлардың болуы мүмкін. Бірақ өзіне көмектескен адамға ғана Құдай көмектесетінін ешқашан естен шығармаңыз.

Өткен іске өкінбеу керек. Өмірден алған соққылардың бәрі маңызды емес. Маңыздысы – біздің еш нәрсеге мойымай, алға қарай ұмтылып, өмір сүріп келе..

Адамның үш шынайы жасы болады: жастық шақ, кемелдену кезеңі және «сайтан алғыр, қалай ғана қартайып кеттім?»

Егер адам өз жұмысын ұнатпаса, бақытсыз болады. Ал сүйікті іс адамды тек табысқа жетелейді.

Әдеттегідей дәруменімді қабылдаймын, үнемі бір музыка ойнап тұрады, мен бәз-баяғы орнымда, қағаз да әрдайым сол жерде... осындай біртектес..

Өзгерістің лебін сезген адам желден ықтайтын қалқан емес, жел диірменін тұрғызуы тиіс.

Ақыл иесі - сөз иесі.

Жеріңді жат баспағай.

Қағаны - батыр, ақылгөйі - кемеңгер елдің бағы жанады.

Аяқтан шалма, қапыда қалма.
Жан беріп, жан алысар жорықта,
Жауым көп деп қорықпа.
Жауың басынса - жолың жабылар.

Жауыңды - басындырма, халқыңды - ашындырма.

Қаған парызы - халқының қарнын тойғызып, мерейін өсіріп отыру. Түнде - ұйқы көрмедім, күндіз - күлкі көрмедім; қызыл қаным төгілді, қара терім..

Қағансыз ел - кіріптар.
Біріккен батыр жау алар.

Жеңілістің өзінен де ұяты жаман.

Ел қамын жеген ер - басшы.
Ердің жеңілгені - елдің жеңілгені.

Пәтуәсіз ер - елге сор.

Жұқаны таптау оңай, жіңішкені үзу оңай.

Жершіл жігіт жол табар.

Пәтуасыз ер елге сор.

Жауға қарсы шаппаған, аяғына жығылар.