Бөлім: «Нақыл сөздер»

Егерде мал керек болса — қолөнер үйренбек керек. Мал жұтайды, өнер жұтамайды. Алдау қоспай адал еңбегiн сатқан қолөнерлi — қазақтың әулиесi сол.

Уайымсыз салғырттық деген нәрсе бар, ол Алланың, халықтың, дәулеттiң, ғибраттың, ақылдың, ардың дұшпаны, бiрi бар жерде бiрi болмайды.

Ақыл, қайрат, жүректi бiрдей ұста,
Сонда толық боларсың елден бөлек.

Кей адам бүгiн тату, ертең қату
Тiлеуi, туыстығы бәрi сату.

Жаны аяулы жақсыға қосамын деп,
Әркiм бiр ит сақтап жүр ырылдатып.

Елдi билеуден адамның өзiн-өзi билеуi қиын. Жағдайы келгенде бақ көтерiп, таққа отыру бола бередi. Бiрақ соның буымен өзiн-өзi ұстай алмай, абыройын..

Пендеде бiр iс бар — жалығу деген. Ол —тағдырда адаммен бiрге жаратылған нәрсе, оны өзi тапқан емес. Оған егер бiр iлiксе, адам баласы құтылмағы қиын.

Ақылы түгел, ойлы адамның баласы — осы адам баласының жалықпайтын нәрсесi бар ма? Тамақтан да, ойыннан да, күлкiден де, мақтаннан да, кербездiктен де..

Бір қылығың жағып күнде жақсы болмайсың.

Қаруыңның барында қайрат қылмай,
Қаңғып өткен өмiрдiң бәрi де жел.

Қулық, сұмдық, ұрлықпен мал жиналмас,
Сұм нәпсiң үйiр болса,тез тыйылмас.
Зиян шекпей қалмайсың ондай iстен,
Мал кетер, мазаң кетер, ар бұйырмас.

Есебі жоқ ант ішпе.

Жұрт — жас бала, жылатып тартып алма...

Әйтеуiр анадан тәуiрмiн ғой деме. Жаманға салысып жақсы бола ма? Жақсыға салысып жаман болады-дағы.

Арлану ақылдының ісі.

Сенісерге жан таба алмай, сенделеді ит жүрек.

Ғылым - Алланың бір сипаты.

Өлеңді қайтіп қоярсың.

Өлең - сөздің патшасы, сөз сарасы.

Жарқ етпес қара көңлім не қылса да,
Аспанда ай менен күн шағылса да.
Дүниеде маған сендей жар жоқ сірә,
Саған жар менен артық табылса да.

Ғылым таппай мақтанба,
Орын таппай баптанба.

Көкірегі - сезімді, көңілі - ойлыға бәрі анық.

Өткен өмір қу соқпақ,
Қыдырады талайды.

Сағаттың шықылдағы емес ермек, һәмиша өмір өтпек — ол білдірмек.

Жүрегімнің түбіне терең бойла.