Бөлім: «Тақпақтар»

Соғып тұр ғой кіл дауыл,Жауын-шашын күн де ауыр.Үйге алып кетейін,Қырда жүрген қырғауыл.Апарайын бөлмеме,Апарайын көрмеге.Ұзын құйрық..

Пысқырынғыш келеді,Үні қызық, тұр тыңдап.Төбелесе береді,Қораздары құрқылдап.Қыста оны ешкім таппайды,Десем: «бәрі қашты ма?» –Аязда жан..

Жүргенімде қой бағып,Кеткен едім ойланып.Дір еткізіп жүректі,Кенет бір құс пыр етті.Екен ғой бұл бөдене,Қорқады екен ол неге?!

Ойнап-күліп жүру керек,Ойлап жүріп-тұру керек!Жеті жасқа жетпей бала«Жеті атасын» білу керек!«Жеті атасын» білмеген,Құлағына ілмеген,Ұятқа қалып..

– Баласының баласы –Көздерінің қарасы,Атасына немене?Әжесіне немене?– НЕМЕРЕ!– Немеренің баласы –Көңілінің санасы,Атасына немене?Әжесіне немене?–..

Ұсынылған жоқ бізге де төр бірден,Көп тірлікке өзімді өзім көндіргем.Ойыл — мынау,Қиыл — анау, содан соң…Алматыны көргім келді, көрдім мен.Ерте солып..

Бұл қыста да озық жұртқа теңелмей,Мемлекет абыройын төксек те,Күн жылынды — Сенбеймін бе, сенем бе, ей?Табан тиді көк шөпке.Жердің үсті, обалы не..

Ежелгі тәртібімді бұзбайын да,Өлең жаздым,Алматы,Сіз жайында.Сәлем айт терек-ұлға,қыз-қайыңға!Әр көшеңіз —әуен ғой әлеуметтік,Сіз Бас шумақ..

Жұлдыздарын жинап болды Ай мақтап,Жапырағын сілкіп қойды жайлап бақ.Мең-зең болып кірпік ашты Ақтөбе,Ілгері озған бір сағатты ғайбаттап.Бұл Ақтөбе..

Мен деген — үнсіз ғаламмын,Қоштасқам дүрмектеріммен.О, не деп тұрсыз маған, Мұң,Не істеуге міндетті едім мен?Тоқтадым ескі өлеңіме,Білмеймін, қанша..

Үш көзді дәу – қырағыЖолторапта тұрады.Ашса кезек үш көзін,Айтты деп ұқ үш сөзін:Тоқта! Сақтан! Жол ашық!Жүрме жолға таласып!Қызыл көзін..

Ана тілін аламын,Әке тілін аламын:Қартқа қамқор боламын,Мен – әдепті баламын.

Жер ана – панамыз,Ел ана – данамыз:Өзгеше бәріненӨсірген анамыз.Сүйікті анағаҚамқоршы боламыз.

Аман болса анамыз,Біз – бақытты баламыз.Анамызды ардақтап,Шырқап әнге саламыз.Шынары боп өсеміз,Шырағы боп жанамыз.

Алақай-ау, балалар,Айналаға қараңдар:Бұлттар төгіп көктен нұр,Гүл тағынып көктем жүр.Шаттанамыз, ойнаймыз:Наурыз тойын тойлаймыз.

Ана – біздің күніміз,Ананың біз – гүліміз:Бәрімізді қуантып,Ұзақ өмір сүріңіз.

АғатайымКүнде дәйімЖүреді маған күлімдеп.Жақсы бағаАлсам ағамСүйеді мені, күнім деп.Алып жақсы бағамды,Қуантып жүрмін ағамды.

Бөпетайым іңгәлады,Әлдилесем тыңдамады.Емізгенде мамам келіп,Ақ мамасын бөпем еміп,Оймақ ерні бүлкілдеді,Онысына күлкім келді.Өзі қандай сүйкімді..

Үлкенге сіз деп иіліп,Сыйласаң, ол да сүйініп,Мақтайды жақсы бала деп,Жақсыда ақыл-сана көп.Әрқашан озба әдептен:Әдеппен сөйлеп әдеттен.

Өстік – жеті жастамыз,Өнерпаз жас баламыз.Қош бол, балабақшамыз,Біз мектепке барамыз.Біз мектептен аялыОқып, білім аламыз.Қош болыңыз, аяулыТәрбиеші..

Жайқалып тұр бүлдіргенЖағажайда көрікті.Бүлдіргенді КүлдіргенЕтегіне теріпті.Ақ көйлектің етегінҚызыл шырын бүлдірді.«Шырын сүртсем кетеді», –Деп ол..

Тыңда, бөпем,Қызық ертек айтайын.Қандай екенЗейініңді байқайын.ЕстігендіАйтып берсең қайтадан,Есті, жөндіАқылды деп айта алам.

Көкем сыйға үш шар берді,Үш әріпті жаздым оған!«А-н-а» деген сөзді көрді,Алғыс айтты анам маған.Қалықтады қатар түзгенҮш әріпті..

Бұл балапан қандай мықты,Жұмыртқаны жарып шықты.Шыға салып ерінбеді,Жемін өзі теріп жеді.Қондырып ап алақанға,Жем беремін балапанға.

Сегізінші наурыздаҚызмет етіп бар қызға,Гүл ұсынып, жайнатып,Шаттық күйін ойнатып,Мерекені қарсы алып,Би билейміз, ән салып.