Бөлім: «Тақпақтар»

Дәулетхан даладанБөлмеге келді де,Отырған манаданЖанатты көрді де:– Тұр, кәне, төсектен,Немене, есек пе ең?Тәштиіп, қарашы,Білмейді шамасын! –Деп..

Десең сен кімді:Өнерлі, әйбат?Өзгеге үлгі,Ол – біздің Айнат.Десең сен:– ҚойғанЕтікті майлап..Доғарып ойнын,Тыңдайды Айнат.Десең сен:– ШәйдіКәнеки..

Арман таңнан заулайды,Тайбурылдан аумайды.Төбешіктен қарғиды,Көк шалғынға аунайды.Ала өкпе боп ес кетіп,Етек, жеңі бос кетіп,Арман үйге..

Бердім де бестік тиындыр,Тапсырып түрлі бұйымдар,Жаңғалақтарды азарғаЖібердім жұмсап базарға:– Бір тиынға бөрік ал,Бір тиынға өрік ал.Бәрінің де мөрі..

Көктемде мен апамменКөшет ектім күн ұзақ.Қарындасым ағамменОйнап кетті тым ұзап.Жазда егінді саралап,Жұлдық арам шөптерін.Қарындасым аралапКетті..

Тұрып алаң-елеңде,Болат басты ыңылға.Әлде, жаңа өлең бе?Түсінбедік шынында.Не де болса құлақтаТаппады бір күй тыным.Ал, бірақ та, бірақ та,Шырқы..

Қияс тілді алмайды,Қияс кімді алдайды?Қолын әсте жумайды,Ақыл айтсаң, тулайды.Соқтығысып әркімге,Сан жылайды әр күнде.Үстін былғап аспенен,Жуады оны..

Ертіп алып күшігін,Киіп алып ішігін,Інім кетті орманға,Аң көп дейді ол маңда.Орманға тез жетем деп,Озып кетсе, сезбепті.Қара қарсақ екен деп,Өз..

Крем, опа-далабыңБолатқа оның бәрібір.Кез келгенін жағады,Дей алмайсың «әрі жүр».Күнде тұрар кезіндеБетке жағып тіс майды,Тісін жуар кезіндеБеттің..

Биік талдың басынанКөріп қараторғайды,Менің інім АсылханҮркітем деп болмайды.Апам айтты:– Қой, босқаӘурелеме торғайды.Зиянкестен ол басқаЖемісіңді..

Бізде екі бала бар,Бір-біріне барабар.Бірінің аты – Балтабай,Бірінің аты – Қалтабай.Жұлдыздан да көктегіҚалталары көп тегі,Бірінен мақта..

Әй, Серіктің түрін-ай,Қолдарының кірін-ай.Киімді оңдап кимеген,Бір түйме жоқ түймеден.Омырауы сірескен,Сау жері жоқ шірештен:Онда сіңген май да..

Ардақ пенен АрмандыКөршілері мақтайды.Өйткені, олар бар маңдыДаң-дұң қылып жатпайды.Ертеменен тұрып ап,Патефонды бұрайды.Ауыз үйге шығып ап,Жақсы..

Аңдап ана көңілін,– Қарным ашты, – деп інім,Сұрап еді тамақты,Ұсынды анам табақты:– Ауыз үйге бара ғой,Өзің құйып ала ғой.Көре салып табақты,Тыржитты..

Айтқан сөзге болған ба;– Барамын да орманға,Көремін, – деп, – елікті,Болат бір күн желікті.– Ондай болса, орынды,Біліп ал, – деп, – жолыңды,Суреті..

Қол ұстасып бәрімізҮй маңында дөңге кеп,Шалқып шаттық әніміз,Тұра қалдық дөңгелеп.«Мысық пенен Тышқанды»Ойнамақ боп келістік.Бірақ, таппай..

Жүрген едік тау жақта,Кешіп шалғын көгалды.Ұшып кетіп аулаққа,Добым менің жоғалды.Барлық бала жабылып,Іздесек те таппадық.Қайттым үйге..

– Мақтаншақ деп, балалар,Текке мазақ етпеңдер.Өнерімді санап ал,Тым алысқа кетпеңдер.Ой, ой, балалар,Кім менімен барабар?– Бос мақтанбай сен енді,Бар..

Бізде шолжаң бала бар,Тілінде бір «шала» бар.Оның айтқан сөздерінТүсінбейді балалар.«Р» дегенді «ыл» дейді,«Жыр» дегенді, «жыл» дейді.Шіркін сабаз..

Мені көріп алыстан,Бір топ бала жүгірді.Сол бетімен жарысқанМені қоршап үлгірді.– Ағай, ағай, бері кеп,Түсіріңіз мені тек.– Ағай, ағай, мені..

Көлшікте қайық жүздіріп,Қызыққа Болат шын батты.Күн, бірақ, қатты қыздырып,Шалшықты лезде құрғатты.Қайығы қалып қайраңда,Тап-тақыр болды төңірек.Қана..

Жаздан кейін СеріктіКімдер қайдан көріпті?Жайлаудан ол қалағаҚап-қара боп келіпті.Білектері балғадай,Екі беті алмадай.Қандай жұмыс болса да,Атқарады..

«Мен мен едім, мен едім»,Менменсіген ер едім.Сегіз қырлы, бір сырлыЖігіт болсам дер едім.Талайлармен күрестім,Талайлармен тірестім.Палуаны сонда..

Бір сөзді дәл ұғар,Бір сөзді сәл ұғар –Сан алуан баланыңАрамызда бәрі бар.Біздің Болат үнеміТомпаң қағып жүреді.Барлық заттың сапасынТістеп барып..

1Арман қойдым атыңды,Арманы көп болсын деп.Алыс пенен жақындыАсқар оймен шолсын деп.Арман қойдым атыңды,Арманы көп болсын деп.Қыран құстай..