Өлеңдер ✍️

Елесіндей тізілген тау - жиі мүсін,
Жер-Ананың неткен асқақ иығысың!
Қарт ғасырдан келе жатқан күзетшідей,
Мәңгі үнсіз, кемеңгердей кейіпің шын.

Тіресесің ақ кемедей көкте бұлтпен,
Тілдеседі небір жандар неше үмітпен.
Көз алдымда жоғалады тілсіз ғана,
Көкжиекте бұлыңғыр шақ - кешегі өткен.

Көш басында мұнарып тұр биік тауым,
Шұғылалы көктем етті қиып таңын.
Ақ далаға самал лебі құйылғанда,
Көк майсасы тербеледі, жиып әлін.

Заман үнін көп сақтаған шежіресің,
Тасқа айналған мұңы болып сезілерсің.
Сонар көшті артқа тастап, тапжылмастан,
Дәуір жасап, әлі талай кезігерсің.