Бөрі туралы  ✍️

Жау жағадан алғанда, бөрі етектен қабады  Жау жағадан алыпты,Бөрі етектен қауыпты.Іздеп келдік алыстан,Кетейік біліп анықты.("Қыз Жібек"". Бабалар..

Бөрінің баласы бөрілігін қылады  "Бөрінің баласы бөрілігін қылады екен, шешесімен бірге жатқанда бір күні мені өлтіреді екен", – деп қауып қылып: –..

Кісі болмай соңыңнан іздеп келген,Күнің аз ба қабаққа мұз бөктерген.Жанға батып жалғыздықкөк аспандаТырналарға қарадың тізбектелген.Неге,неге ел..

Сұсты өмірге үңілген зейін беріп,Тіршілікке өседі бейімделіп.Қанжау туған күшігін құрбан еткенҚасқыр қанша тұрса да мейірленіп.Қыңбай жортып боранда..

Сардаланы жүре ме қайғы аралап,Тентіреген жұрт қанша сай жағалап. Ей, бауырым, ұлыса айып боп па,Бір көк бөрі кеудемде айға қарап.Қайғы толып..

Тіршілігін жүр ме еді қарық көріп,Ертелі-кеш көңілден жарық беріп, –Асырады бөрінің бөлтірігінАтам бірде үйіне алып келіп.Бала күшік өзінше гүр..

«Ақперілінің асуы, бөктері жел,Аттандасып жатқандай өкпелілер.Гүрілдете бастаған жан азасын,Шыңылдата созады көк бөрілер.

Бөлтірігін Бөрі ептеп оқытып,Айтып ата кәсібін,Көзбен көріп қайтсын деп өз нәсібін,Жіберді оны қыр астына шоқытып.Бір бақыт тап болар ма:Есебінен..

Білсең егер бұл күнде өрт көңілім,Алыс-жұлыс тірлікпен өтті өмірім.Қасқыр еміп өскенім жалған емес,Хас ұрпағы болғасын көк бөрінің.Шыр көбелек..

Нұрын төгіп тұрғанда көкте күнің,Кімге сенің жетпеген көктем үнің.Жаңаарқаның жігерлі бір жігітіСыйға тартты терісін көк бөрінің.Туған елде арайлы..

Қандай менің басыма күн тумады,Кеудемде ылғи ызалы жыр тулады.Құлагерлер мертіккен бұл даладаЖер мен көкке сыйдырмай кім қумады. Дүр дүние балбырап..

Қателігін Уақыт түзеткелі,Тағдырымның жібіген мұз өткелі.Иттер мені маңайлап көрген емес,Көкжал бөрі төрімді күзеткелі. Ақша бұлтын аспанның желкен..

Жылы самал алдымнан ескен еді,Көшті аспанның көзіме кестелері.Жазылса да жүректің дерті айығып,Жазылмады жүректің есті өлеңі.Даусы естіліп иттердің..

Қыр басында Ай қалғыды,Сары жалқын жайған нұры.Қара түн кеп қамықтырған,Жұбатады ол қай зарлыны?!Қыр басында бөрі ұлыды,(О да — өксікті өмір..

ІБасына құздың жеткендей,Шатқалды түгел аралап.Орманды кезіп кеткендей,Азалы дауыс жаралап.Маралдар үркіп елеңдеп,Қиядан төмен құлаған,Тоғайға сіңді..

Үміт бар да, сенім жоқ, көңіл алаң,Бейне өтіп жатқандай өмір жалаң.Бар дүние бір сəтте шыр айналдыҚасіретке шомылып өңір, далам.Заман болды шешімсіз..

(Сәбит шыңы)— Ау-у-у!..Алқам-салқам алып тау қойнауынан бас алған бөрі зары үзілер емес. Бұл — Бұлыңғыр Алтайдың бұла зары.Бұлың-бұлың заманалардан..

Босқа үрген төбетті бөрі әкетеді.

Айнала үнсіз мүлгидіЖелсіз түнде орманда,Ай да баяу жылжиды,Сәулесін төгіп сол маңға.Жұлдызы жусап аспандаҮнсіз дала, жер жым-жырт.Арқасын төсеп..

Көкке қарап ұлығанда бөрілер,Бытырадай ұйқың қашып бөлінер.Мола жақта ақ кебінге оранып,Тірілерге елестейді өлілер.Қараңғыда таулар шошып..

Үйірдегі жылқыларБөрінің өзін жұлқылар.

Иығыңды жауып жылы ішікпен,Даналықтың бальзамынан ішіп пе ең?!Ішсең егер — түсінесің,Қарашы,Дәу төбетті ойнап жүрген күшікпен.Бұл төбеттің..

Бөрі терісін тастауы мүмкін, бірақ пейілін тастамайды.

Аш бөрі бір жерде отыра алмайды.

Алдында тұрсаң - жуас қойдай: сені «дос» деп біледі,Артында тұрсаң - аш бөрідей теріңді тіледі.