Бөлім: «Нақыл сөздер»

Қызғаныш қайда болса, ұрыс сол жерде.

Барлық адамның тағдыры бір жерде түйіседі: құл да өледі, қожайын да өледі.

Бұ дүние көлеңкедей ойнайды: қусаң — қашар, қашсаң — сенен қалмайды.

Өткен өмірді қайтара алмайсың.

Балалық өтті дегенше — жігіттік жетті десеңші.

Бұл дүниеде екі-ақ есік бар: бірі - өмірге қарай ашылады, екіншісі - өлімге қарай ашады. Бірінші есікке енген адам — екінші есікке де енеді.

Өмір — күшті, өлім — одан да күшті.

Екі күндік өмір ғой бұл мұнартқан,
Оны қуып несіне адам құмартқан?!

Жатқан — тұрар, көтерілген — отырар, жарық — сөнер, жүрген кісі — тоқтар.

Ақыл керек білім таңдап оларға,
Білім керек жақсы іске қарауға.

Адам өмірі — қылдан нәзік.

Ақылды қанша қараңғы болса да алысты көреді. Ақылды адамға екі дүниеде де жол ашық.

Алпыс жаста өмірдің дәмі кетеді.

Өмірдің гүлі — жігіттік шақ.

Бұл өмірді беріпті ғой азапқа — қызық қуып, бос өткізіп азайтпа!

Әзіз тірлік - білімдіде.

Жасық жас - өкінішпен өседі, қайратты қарт — тыныш өмір кешеді.

Өлім келсе - өкінбей-ақ бара бер,
Зарлағанмен естімейді қара жер.

Тірі адам — табылар.

Бұ жалған бергенін — алар, жиғаныңды — шешер.

Дүние — сарай, адам — керуен.

Өлім — ғибрат.

Елдіктің өзегі – білік, кілті – тіл, қадір-қасиеті – кісілік.

Өміріңді байлық қыл — пайдасы болсын ізгілік.

Халық бүлінсе - саясат түзейді.