Шаршау туралы  ✍️

ШаршадымШабыт көп азаптап.Бақыт жоқ, мазақ қап.Сен сағымСоңынан кеткенсің.Солайша бақытсыз еткенсің.ШөлдедімБекеттің бал суын ішкім кеп,Басыма..

Арманды іздеуден шаршадым,Қырандар көкке іліп әкеткен.Естайдай бірсүйер жар – сағым,Қалғаны сезімді кекеткен.Ойлардан жындандым,Қиялым шынайы одан..

Шаршадым-ау...Қайтсем енді тыныштық табар жаным,жүйке менен жүректі тарамдадым.Ләззат ап әрнеден басқалардайөмір кешу - бұл күнде бар..

Шаршау — ең жұмсақ жастық.

Бірте-бірте айқындалып әжімім,Қажыдым-ау,Қажыдым-ау,Қажыдым.Бұл өмірдің қуаныш та — көктемі,Ә дегенше өте шығар жазы — мұң.Ой-арманын..

Пәлсәпадан шаршай ма ми дегенің,Ер-тоқымсыз жіберіп ой дөненін,Байлық қуған, шен қуған жұртты көріп,Пенделігім ұстайды кейде менің.Адам ойы о бастан..

Мидың ойсыз бостарынан шаршадым.Мылжыңдардың тостарынан шаршадым.Ұйықтатпайтын ақ жындардан шаршадым.Күлдірмейтін қалжыңдардан шаршадым.Ақмақтарды..

Саулықтың қадірін ауырғанда білетініміз сияқты, жақсылықты жамандық арқылы да, дем алуды шаршау арқылы білеміз. 

Бүгінгі шаршау – ертеңгі рахат.

Қам көңілдің қайғысына дауа бол,Жолда шаршап шалдыққанға сая бол. 

Дүниеміз артқан сайын шаршауымыз да көбейеді.

Керек болғанда "керемет" - дейтін,
Керек болмасаң керек етпейтін.
КЕЙБІРЕУЛЕРДЕН ШАРШАДЫМ.

Шықсаң биікке "туысым"- дейтін,
Маған еңбегі түбі..

Шаршадым білем,
Жантая кеткім келеді.
Миыңды жеген, құрысын бүйткен өлеңі!
Күйзеліп тапқан көңілімдегі көрікті ой,
Аузымнан түссе адыра қала..

Ат шаршағанын сезбейді,
Көсе қартайғанын сезбейді.