Әр ауылдың төрінде бір атам бар,
Әр атамның аузында мың мақал бар.
Мақалыңның мәнін қайдан ұғынсын
Бойдан емес, ой жағынан тапалдар?!
Сыбағамнан қағылмайын құр қалып,
Сарқыт ішіп, отырайын сыр бағып.
Ата, сендей сұңғыла қарт болайын,
Сақалыңды берші асыма бір малып.
Ұлтымыздың ұлылығын ұғына,
Ғұрпымыздың жету үшін құнына,
Басқа жұрттың айналмауға құлына –
Барқыт емес, сарқыт керек ұлыңа.
Терлігіне термен бірге жас сіңген
Тай-құнаның мен емеспін басбілген.
Сарқытыңмен қоса маған бата бер,
Асқа емес, ақ батаға ашпын мен.
«Батаменен ер көгерер...» дейді елім,
Ер көгерсе, ел көгерер – түйгенім.
Еліменен бөліседі нағыз Ер
Бақыт көрсе жасуындай иненің.
Жабырқатпай әр жылың мен әр айың,
Бақтан ғана бурыл тартсын самайың.
Десең жұртқа – жаназа емес, той көр де,
Жесең – тойдың сарқытын же, ағайын!
