Өлеңдер ✍️

(Немесе Әкім Ысқақпен әңгіме)

Сенімен ел аттап жаңа ғасырға,
Тұрақтаса бақыт құсы басында;
Күн нұр шашып перзентіне аяулы.
Қасым болып тебіренсе тасым да;
Сылаңдаған жағасында Есілдің,
Саялы алып Бәйтеректің қасында
Өзіңдей абзал досым тұрғында.
Не жетеді шырын сұхбат құрғанға!

Білген, кейде біз білмеген тарихтың
Қойнауына бедерлі ізін салып тың,
Перзентіміз – ғалымға алғаш көз ашып,
Тасқа арманын ойып жазған халықтың.
Бұтағымен құшып – сүйіп жер шарын
Тұрысын – ай Бәйтеректей алыптың!
Көкірегім мақтанышқа толғанда,
Тұрады ылғи барғым келіп сол маңға.

Бәйтерекке ұқсап менің жүрегім,
Жер – жаһанның жүгін алып жүремін.
Бәйтеректің оттарындай сол жүрек
Шегіндірер зұлымдықтың түнегін.
Бәйтерегім көкке құлаш жайғанда,
Тымырының амандығын тіледім.
Сыр мен сын Бәйтеректің еңселі,
Әр қазақтың болса, шіркін, өлшемі!...