Бөлім: «Нақыл сөздер»

Адам өзге адамдар мен жағдайға неғұрлым наразы болып, өзiне риза болса, ол соғұрлым даналықтан алыс болады.

Өзiңiздiң де, өзгенiң де сөзiне сенбеңiз, өзiңiздiң де, өзгенiң де iстерiне ғана сенiңiз.

Жарықты соқыр көрмегеннен, ол жарық болмай қалмайды.

Шегiнен асқан пiкiрлер ұқсас болады.

Ұнамсыз iстердi жасыру жақсы емес, бiрақ оларды ашық iстеп, мақтан тұту одан да жаман.

Адамдармен қатынаста iзгiлiк мiндеттi нәрсе. Егер сен адамға қайырымды болмасаң, ашулы болсаң, оның бойында да ашу-ыза тудырасың.

Әрқашан адамдардың жаман жақтарын емес, жақсы қасиеттерiн көре бiл.

Нашар дөңгелектiң салдыры басым. Дәнсiз масақ көкке бой ұрады.

Өзiнiң ақымақтығын жасыра бiлетiн адам, өзiнiң даналығын көрсеткiсi келетiн кiсiден артық.

Бiлмегендiк ұят та, зиян да емес. Ешкiм де бәрiн бiле алмайды, ал бiлмейтiндi бiлемiн деу ұят әрi зиян.

Жақсы нәрсе туралы ойлан, сонда ойларың iзгi iстер жасауға пiсiп-жетiледi.

Басқаларды даттап, өзiңдi мақтап тұратын адамды ешқашан тыңдама.

Бiлмеуден қорықпа, жалған бiлiмнен сақтан. Дүниедегi бар жамандық осыдан басталады.

Бiз даналықты үш жолмен үйренемiз: ойлану — ең iзгi жол; елiктеу — ең жеңiл жол; және үшiншi, тәжiрибе жолы — ең ауыр жол.

Шын мейiрбандық әрдайым кiшiпейiл келедi. Кiшiпейiлдiлiктiң тартымдылығы, пайдалылығы сонша, кiшiпейiл болып көрiнгiсi келетiн адамдардың аздығы..

Жұрттың өзi туралы не айтатынын естiген адам сабырлы бола алмайды.

Кiтаптардан көп нәрсенi бiлген адам — ғалым, өз уақытында ең көп тараған бiлiм мен әдiстердiң бәрiн үйренген адам — бiлiмдi, өз өмiрiнiң мағынасын..

Бала тәрбиелеу — шындап келгенде, өз-өзіңді тәрбиелеу.

Немқұрайдылық — жан-дүниенiң пасықтығы.

Еске сақтаумен емес, өз ойыңның күшiмен қол жеткiзген бiлiм ғана нағыз бiлiм.

Жердiң дөңгелек екенiн бiлгеннен, осыған қалай жеткенiн бiлген маңыздырақ.

Өзеннiң арғы бетiнен тура осы тұсқа өтуiң керек болса, жоғарырақ ал. Сонда ғана ағыспен керектi тұсыңа барасың.

Адамға ұлы, ерекше нәрсенi телуiң мұң екен — оны ұсқынсыз етесiң, ал өзiңе телiгенiң — өлгенiң.

Билiк басындағы адамдар жұрт өзiнiң әрекетiнде тек зорлықты басшылыққа алады деп ойлайды, сондықтан қазiргi тәртiптi сақтау үшiн зорлықты батыл..

Өзі жетісіп өмір сүріп, жоқшылық көріп отырған бауырынан безсе, ондай адамды Құдай сүйе ме?