Бөлім: «Тақпақтар»

Жұлдыздың көк тұрағы,Түнде жайнап тұрады.Өйткені ол – көріктіКөк аспанның шырағы.

– Бұл қай шешек?– Гүл – бәйшешек.Қар астында өседі.Күнді көргенГүлдің өнгенҮсімейді шешегі.

Бал-бал бөпем, бал бөпем,Бал жемістен ал, бөпем.Шырынына қан, бөпем:Шырқап әнге сал, бөпем.

Көктем кеп,Көкпеңбек жер беті.НұрландыГүлзарлы келбеті.Жайнап бақ,Ойнақтап төліміз.Жер-көктеЕңбекте еліміз.

Ата, асқа келіңіз,Ас мәзірін көріңіз:Балдай шырын ас ішіп,Батаңызды беріңіз. 

Баба әжем – киелім:Басымды иемін.Жаулығын иіскеп,Жанымдай сүйемін.

«Айналайын, күнім!» – деп,Анаң келді күлімдеп:Алақай-ау! Алақай!Ал қуанғын, балақай:Аяқты бас: топ-топ! – Топ!Алақанды: соқ-соқ! – Соқ!

Сәні боп даламның,Әні боп ғаламның,Қарттың да, баланың,Тойы боп ананың.Қош келдің, наурыз той:Жаңа жыл – жаңа күн!

Кішкентай ТұмарОйынға құмар –Үй шашып ойнайды.Шашылған заттардыОрнына қоймайды.Қыз деген ондайдаҰқыпты болмай ма?

Аппақ көше, бар дала,Аппақ ой мен өыраттар.Ақ шатырлы қар қала,Ақ жамылып тұр бақтар.Шаңғы, шана сайла,Колнькиәңді байла,Думандатып ойна,Қыс қызығын..

Тауларға да, далағаКелді нөрлы жаз жайран,Ауылда да қаладаҮлкен – кіші мәз – мейрам,.Орман көлге, жайлауғаШақырады жаз жайран,Шаршамайды..

Қар еріді, су ақты,Күндер туды шуақты.Байтақ дала келбетіТүкті кілем сияқты.Көкке бояп өңірді,Көктем келді көнілді.Бау-бақшадағ ормандаҚұстар әні..

Алтай,Арқа,Атырау,Жетісудай өңірді.Жайлап жатқан осынауҚазақ елі көнілді 

:Отан деген - атамекенОтан деген – туған жерОтан – анаОтан – үлкенҚазақстан – туған ел! 

Жаңбыр жауып басылды,Күн де шықты жарқырап.Аспан шайдай ашылды,Құлпырды бар атырап.Түрлі түстер құбыла,Көк жиекке шашылды.Алып доға, шұғыла..

Дүйсенбіден – алғаш күні аптаның,Сейсенбіге дейін тақпақ жаттадым.Сәрсінбіде сурет салдым, боядым,Бейсенбіде екі «бестік»баға алдым.Жғма күні жаңа..

Сақта көше тәртібін,Светофордың ал тілін.Біліп алдым мен де:Жасыл жанса,ДемдеАлға кетем ілезде.Сары жанса сабырСақтай тұрам әзір.Жанса қызыл..

Машинаның бәріЖаяуларда әрі:Жасы, мейлі, кәрі -Қызыл , жасыл, сары –Үш көзі бар шамды –Жанып, сөніп тұрарБағдаршамды аңдыпБұйрығын тез ұғар

Кішкентайы – мен үшінТағат, байыз таппайтын,Не жемесін, не ішсін,Менсіз тағам татпайтын.Шомылдырып кешкісін,Мен жатпасам жатпайтын –Анам менің қандай..

Жаз келісімен, күн қызып,Машинасын жүргізіп,Барлық көрші баланыМаған қоса мінгізіп,Аралайтын даланы,Қыдыртатын қаланы –Әкем менің қандай-ды»

Атамнан басталар,әжемнен қосталарОтбасым мыналар:Ең жақын адамдар –Әкем мен анам бар,Бір туған ағам бар,Бір туған апам бар...Бәрін жаұсы..

Жанат жегіш болғанмен,Ережені сақтайды:Қолға жеміс толғанмен;Жумай, бірін татпайды

Тамақ ішіер кезде ендіСөйлемейміз, күлмейміз,Астан басқа өзгеніЕлемейміз, білмейміз

Дастарқанның басындаӘдептен біз озбаймыз,Үлкендердің қасындаҚолды бұрын созбаймыз

Қыс қызығын бастадық,Қардан қоян жасадық.Сәбіз әкеп көбіміз,Қамқорға алдық оны біз,«Ас болсын!» - деп, ұсындық.«Рақмет» деп тұрғанынАйтпаса да..