Өлеңдер ✍️

Көктемнің пердесін әншім ашатын,
Қыраулы күндерді қамшылататын.
Тағы да төпелей жөнелді ақ нөсер,
Еңселі еңсені жаншып жататын.

Шомылып шалшыққа сұрақ дегенің,
Өзімді жаныштап жүр-ақ себебім.
Жұбатып қоям-ау жапырақ біткенді
Жауынмен қосылып жылап келемін.

Көтеріп бар мұңды мүлгіп жол жатыр,
Тас жолда шалшықпен шайып сонша кір.
Жұбатып қояды көктеми көрініс:
Қызыл шам, жасыл бақ, сары қолшатыр.

Сұп-суық сүлделер сүзіп жанарын,
Барады ұнатпай кейпін даланың.
Ойлана-ойлана шатырым кеткен бе
Мен ғана шатырсыз кетіп барамын...