Өлеңдер ✍️

"Нар тәуекел!" деп жарақты жаудан жасқанбай,
"Бір елім үшін пида, - деп, - мына қалған жан"
Дұшпанын таптап қаһарыменен асқардай
Бабалар өткен қиын да қыстау жолдардан.

"Нар тәуекел!" деп тәңірге жалғыз сиынып,
Көштері өткен долданып жатқан сулардан
Керуендері өткен жыртқыштар толы нулардан,
Таңдайы кепкен таусылмайтұғын құмдардан,
Шетсіз де шексіз сабырлы, жалқау қырлардан.

"Нар тәуекел!" деп, тістеніп, жағы қарысып,
Қарагер аттың жалына қата жабысып,
"Осы көкпар үшін пида - деп, - мына қалған жан",
Қарғыған талай опасыз терең орлардан,
Қасқайып тұрған жарлардан,
Ұйысқан жусан ішінде бұққан сайлардан.

"Нар тәуекел!" деп қылышынан қызыл қан тамған,
Хан, төреге- кәрінен дүние шайқалған,
"Бас кеспек бар да, тіл кеспек жоқ!" деп ақындар,
Сескенбей айтқан ел кегін,
Жазықсыз мерт боп қапыда кеткен ер кегін.
Оғындай мірдің сөзімен бәрін жайпаған.

"Нар тәуекел!" деп жігіттер атын ойнатып,
Жас арыстандай атылған сонау Айға тік,
Жолында тұрған жасық пен езді жайратып,
Ала кеп қашқан сүйген бір қызын жайнатып,
Бір ауылды ыза мен кекке қайнатып,
Бір ауылды ыю да қыю тойлатып.

Нар тәуекел - ұстара жүзі қылпыған,
Бір жағы - өлім, бір жағы - өмір құлпырған.
Осы ұранды айтып күштіні жыққан әлсіздер,
Осы ұранды айтып жігіттер алға ұмтылған.
Ақ намыс туындай - айқасқа кіріп боз аттар,
Осы ұранды айтып арманда кеткен боздақтар.

Ұрпақтар - ата жалғасы,
Шығады талай
Өмірде егес-бәйгеге.
Ей, туыстар, тәуекел - ердің жолдасы,
Ержетпей-ақ ұлың "тәуекел!" десе, "қой!" деме.
Ұстараның жүзімен жүрер батырлар,
Ұстараның жүзімен жүрер ақындар...