Өлеңдер ✍️

Қиялға теліп алып ұшағыңды,
Елемей жүрмін ірі-ұсағыңды.
Облысқа сыймаған соң өр талантым,
Мен келем, Алматы, аш, құшағыңды.

Малынып тұрмағанмен ұртым – балда,
Сындардан сынбай өтем, ұлтым барда
Ойлардың жетегіне орап алып,
Жетектеп жол бастады бұлтың алда.

Шабытты шағым болса шарықтаған,
Аспанда қыран–жырым қалықтаған.
Адалдан асым болып, терім сіңіп,
Кезім жоқ пенделікпен арықтаған.

Керек жоқ ешқандай да атағың да,
Қызметте болмайды еш шатағым да.
Толғанып, өлең жазбай өткен күнім,
Кеткендей көрінеді жат ағымда.

Ризамын, елдің соққан дүресіне,
Қосылдым ұлтшылдардың күресіне.
Мен қалай ашық болмай, тұйықталам,
Киелі жыр тигенде үлесіме.

Ішімде сыр жатқан соң мөлдіреген,
Жүрегім әрбір сәтке елжіреген.
Биікке қанша жерден өрмелейін,
Тереңде тұнып тұрар мөлдір өлең.

Армансыз жастығымды құшып келем,
Сезімнің жалынына ысып денем.
Аймақтың намысынан қанаттанып,
Алматы, мен өзіңе ұшып келем.