Өлеңдер ✍️

Таңға жуық тас жолдан

Ауаны қақырата,

Машиналар зулап өтеді.

Мен мүрделердің арасында,

Шым-шырық түс көремін.

Адамзаттың арыстан жүректі ұрпақтары,

Тасқа айналып,

Даладан қалаға көшкен.

Мелшиген сорлы тас,

Өз зәузатының есінен, Ерлігімен қоса

Әлдеқашан көтерілген.

Мүрделермен бірге өмір сүремін,

Олар тірілуге талпынады,

Ауаны қармаған жанарларында,

Үміт, нала, өткеннің қайғысы бар.

Кітаптардың көбісі анасынан өлі туған,

Сондықтан олар жанның сезімін кешнеген.

Ал тірілері ше,

Олар да бүгін бәрібір,

Тілін тістеп архивке айналған.

Кітаптар өлді...

Құдайдан әлі хабар жоқ!

Мүмкін, ол да...