Бөлім: «Тақпақтар»

«Ақ тас, қара тас,Құлағымның суын аш!»–Деп секеңдеп балалар,Алақанын соғады.Еңкейіп те,Тағы оларҚұлақтарын қағады.Шашын желге таратып,Қызықтап көл..

Жалғыз тілім шәк-шәктіЖеп отырған тәп-тәтті,Ермек бір кез жылады,Анасы жөн сұрады:– Не болды,– деп,– балам-ау?– Шәк-шәк бітіп қалады-ау!

Аққудай ауыл тізіліп,Қонғанда жасыл жайлауға,Көмейден үні үзіліп,Шығады құстар сайрауға.Сыңғырлап күміс шашбауы,Құшағын ашып жүгіріп,Келеді таудың..

Тербелген теңіз өрінде,Толқынға төсін сүйдіріп,Жарқылдап ұшар көгіндеКүмістей қанат су іліп.Мекені – жартас жағасы,Дауылды сүйген өр төсі.Көк теңіз..

Таудан аққан бұлақтар,Күмбір-күмбір күй ақтар.Жағалауда билесінҚұлын құйрық құрақтар.Қандай сұлу жарқылың,Қандай қатты қарқының.Шаршап келсем, күш..

Торы құлын туғаннанБолды менің бәсірем.Кездерімде суарғанТұрды сипап, қасып ем.Байланған жоқ қазыққа,Еркін асыр салады.Құйындатып жазықтаШауып-шауып..

Қайнарың шың басында,Қиялдағы мекендей.Ақ қар жатыр қасында,Суыңа еріп шекердей.Күнде саған бұрылар,Нұрра бөлеп бар маңды.Қайнар, нөсер, сүрі қар..

Жүрсең өзен жағалай,Өте алмайсың қарамай.Қатар-қатар жәшіктерБейне ойыншық қаладай.Бір жоғары, бір төменҰшады ара күркеден.Омарташы ағай жүрБетін..

Бізге тәртіп үйреткен,Ән салдырып, билеткен,Таныстырған ең алғашӘріптермен, суретпен –Тәрбиеші тәтеміз.Бізге тұғғыш тақпақ таЖалықпастан..

Жуас атқа жекелеп,Қызымды алғаш мінгіздім.Шылбырынан жетелеп,Әрі-бері жүргіздім.Мол шаттыққа кенелді:– Көрсін бәрі бізді, – деп. –Лаула емес, мен..

Сау-сәлемет жүрмісің,Әскердегі ағажан.Түзеуде ел тұрмысын,Туыстардың бәрі аман.Есімде айтқан ақылың,Жақсы оқушы саналам.Ойдағыдай оқуым,Күнде үздік..

Сап-сары ала жапырақ,Сап-сары ала атырап.Сәл тербесе самал жел,Түсіп жатыр жапырақ.Бірін алып Ләйла қызЖапырақтың түскен көп,Не дер екен десек..

Терезенің алдынаКөгершінге шаштық жем.Біздің Ләйла барды даҚуды оларды шетінен.Сұрап едік шақырып:– Тиісесің несін? – деп.Айтты бізге ақырын:–..

Түнделетіп жеттік біз,Сағындырған жайлауға.Ерте тұрып Лаула қыз,Шықты тысқа ойнауға.Келді де тез оралып,– Сағыз алып бер? – деді.– Қарағайға баралық..

Мен кішкентай көжекпін,Қорқақ емес, өжетпін.Маған зорға тигені-айҮлкендерден кезектің.Менмін нағыз сұр көжек,Тыңдаңыздар бір мезет.Тұрмын сыйлық..

Ұнайтын шығар қалайда,Құмар ғой барлық бала деп.Бір жастан асқан АрайғаӘкелдім үлкен ала доп.Қуана жайды құшақты,Қалыпты оны қарбыз деп.Дайындап..

Ажар келіп ауладанМәз боп бізге қарады,– Тура Арайдан аумағанКөрдім, – деп, – бір баланы.«Мұның қалай?» дегендей,Арай кенет бұртиды.Қалды да ана..

Қойтасқа бір беттегіҚонды таудың кептері.«Қарға» деді Гүлдана,Арай көріп «Кеп» деді.Мен қарадым Арайға,«Кептер» деп ол, «Кеп» емес.Деді ол қалып сәл..

Балаң болам,Ұлым дейтін байтақ ел.Адал болам,Тапсырмаңды айта бер.Қадам боламТек ілгері басатын.Санаң боламСәулелі нұр шашатын.Алаң боламЖер шарының..

Мектеп, мектеп – менің жарқын көңілім,Мектеп, мектеп – шаттыққа толы өмірім.Мектеп, мектеп, әнім болып төгілдіңМектеп, мектеп, анам болып көріндің.

ІЖабыққан жардың жанарын,Жауындатқызып келдің сен.Жүрегін жетім баланыңДауылдатқызып келдің сен.Көздерім көл боп төгілді –Әкемді жалмай келдің..

Үнемі «темекі зиян» деп жүретін,Біздің ағай епті.Үзілісте шәкіртіненШылым сұрап шекті.

Астанам-менің мақтанымСенен мұнда бақ қалыңКуәгері болармызЕң тамаша шақтардың

Астана-арман қалаБағы бір жанған қалаТұрады жап-жас болыпМен үлкен болғанда да.

Отанымның төріндеТу ұстаған АстанамӘсем қалам Астанам!