Ақ Жайық, тасы, төгіл, көңіл қалдыр,
Аумалы-төкпелі ғой өмір бәрібір.
Айналған полигонға сор даланың
Бір рет тым болмаса шөлін қандыр.
Ақ Жайық, тасы, құйыл.....

Ақ айдын айырбас боп тас қалаға,
Тұрсам да жанға жайлы баспанада.
Парлатып көздің жасын Жайыққа ұшқан
Мен, апа, секілдімін ақ шағала.
Тапқанша сол жағадан.....

Албырт жастар дүкенге аптығып барып,
Валентин күнін тойлайды открытка алып.
Жатқанын-ай аузымен мұсылмандардың,
Бір дінсіздің есімі қатты ұлықталып.

Сүйем десе де басында бақ тұрмайтындар,
Ажырасу мен жанжалды....

Немерем дейсің елжіреп,
«Суйейін сені» келші деп.
Айтушы еді үлкендер
Атаның сөзі емші деп.
Батаңды алып мен жүрсем,
Бағыма менің......

«Еңлік-Кебек» – екі жастың махаббатын жыр ететін шығарма. Еңлік пен Кебек туралы хикаялар оқиға болған 18 ғасырдан бастап ел арасына кең тараған. Бүгінде жыр түрінде жеткен «Еңлік – Кебек» дастанының екі нұсқасы белгілі. Оның біріншісі – 1912 жылы Семейдегі «Жәрдем» баспасынан жеке кітап болып жарық көрген, Абай ұсынған тақырып бойынша Шәкәрім жазған «Жолсыз жаза яки кез болған іс» деген шығарма......