Өлеңдер ✍️

Тобо кылам баарына, болгонуна,
Издебейм буюрганын кабыл алдым
О жүрөк канчасын сен сүйдүң экен?!
О сезим канчаларга күйүп жандың?!
Бактым да, азабым да тагын салган,
Сүртүшүп өздөрүнчө боекторун.
А бирок көп кумардан, көп кууралдан
Мен дайым өз дүйнөмү жоготподум
Чок салдым жүрөгүңө кечир мени,
Биз биргебиз,-табасың таалайыңан.
Бардыгын, - айтпаганды сөзүң менен
Сездирдиң сен жүзүңөн, маанайыңан.
Арбаган, багындырган көздөр карайт,
Тынч албай көкүрөктү жүрөк урат.
Караңгы кардуу түндүн аязында
Адашпай бараткансып жолун улап.