Өлеңдер ✍️

Күндер де күндер болғанда,
Күлтілдеп өскен қоғажай
Күңіренген жауға толғанда,
Шырынды жайлау шымқай көк
Шерулі шаңға қанғанда
Шыдап бір жатар ер бар ма?!
Аспандап ұшқан ала үйрек
Аңқылдап келіп, адасып,
Қос қанаты талғанда,
Қарқылдап күліп көңқарға
Тоймай ішіп, тояттап
Тұмсығын қанға малғанда, -
Шыдап бір жатар ер бар ма?!
Шамырқанып шаңқ етіп,
Шашақты найза жарқ етіп,
Шырадай жанар жалт етіп,
Күлдір-күлдір кісінетіп,
Аузымен құсты тістетіп,
Аттандап атқа қонар да.
Құрақты көлден дәмелі,
Құйқалы белден дәмелі,
Дұшпанға қиқу салар да.
Ала өгіздің терісінен кескен адырна,
Аңыратқанда алты қарыс жебені,
Асфахани алдаспан
Айқайлап шапқан денені
Бассыз ғып, етсе адыра
Мейірің бір сонда қанар да.
Арғымақ мініп атойлап,
Қабырғасын күл-күл қылып күйретіп,
Қатарын жаудың сиретіп,
Сұңқардай сүрен салар да.
Қамшыдан аспас қаруы,
Қиянаты жоқ адамға
Қазақтан туған қайран ұл
Қылышын қанға малар да.
Қасірет қуған қаскөй жау
Қауқарсыз бұлттай ыдырап,
Қасиетті менің жерімде
Жұлынынын үзіп, жайланар
Қарауытқан қасиетсіз молада.
Е-ей, сонда бір көңіл жайнатып,
Ақбоз атты ойнатып,
Ауылына асық ардагер
Оралады майданнан.
Ақ сақалы желпілдеп,
Атаға тартқан көркім деп
Әкесі сүйер маңдайдан.
Ақ жаулығы желбіреп,
Қуана жылап, елжіреп
Анасы сүйер шалғайдан.
Тойлы күндер таусылмас,
Сұлу қыздың шолпысындай сылдырап,
Шымылдықтың шашағындай судырап;
Ән төгілер көмейден,
Жыр төгілер таңдайдан.
Туған елдің бақытына марқайып,
Түн қатқан ер
Қыз төсіндей ақ жастыққа жантайып,
Көз алмайды шолпаннан,
Көз алмайды айманнан.
Ұзағынан болсын қызығың,
Ұлдары нардай қайран жұрт!
Хас батыр отыр қасыңда,-
Қынапта жатқан қылыштай
Қылп-қылп етіп қайралған.