Түрім де бұзылғандай сен кеткелі, Еш кетіп сезімімнің еңбектері. Аспан өзі күрсініп тұрғанменен Жұбатуға тырысты жер-көк мені. Қиын болып кетті ғой сен кеткелі. Ісімнің де түк емес.....
Күз келiп, боялсада түр түсті алап, Мен жүрмiн құрылыста "кiрпiш" қалап. Үйлену оңай емес, дегенменен, Үй салуға керек қой тың, күш талап! Жүрсемде шеберлердiң жолын қуып, Сәтсiздiк алғандай ма торын құрып. Сенi ойласам шегенiң.....
Айзаттың сыртанан қарап тұру, оның аяғын асықпай басып келе жатқаны, жай ғана жымиып күлгені, қара шашы - бәрі юәрі маған ерекше секілді көрінетін. Балконнан Айзатқа қарап отырып өзімді бақытты сезінетінмін. Біраз уақыт өткеннен соң мен оның телефон номерін алдым. Танысып алдық. Күнде сөйлесетінбіз. Сегізінші, тоғызыншы, оныншы сыныптар осылайша өтіп......
Сөзiм жоқ "ұрып-жықтым, тептiм" дейтiн, Ұқсамас бұзақыға кескiн-кейпiм. Мен ойлаймын көшенiң тәртiбi емес, "Адамдықтың заңы" деп ескiрмейтiн. Танымайды десекте күш атасын, Танымыңның өрiсiн.....