Жарық болды, бозарып, міне, таң атып,
Биік тауға сәулесін тегіс таратып.
Үнсіз тоғай көгере жана бастады,
Айнадай суға көлеңқе.....

Ай жарық, салқын ауа, күзгі түнде,
Ұйықтаған үлкен шаһар жатыр күйде.
Жалғыз-ақ тырыс шәкірт кітап ұстап,
Есінеп ояу отыр пәтер үйде.
Дегенмен отыр ояу жалғыз сүлде,
Ұмытқан басқа істің бәрін.....

Я, алла! Ғаламыңды жаратқаның,
Жүзіне махлұқтарды таратқаның,
Өндіріп бір адамнан мұнша халық,
Әлсізді күштілерге қаратқаның.
Мынау жер, тау менен тас, анау көгің,
Өлшеусіз, түпсіз шыңырау дария көлің.
Мысқалы мың теңгелік.....

Жақындап келді сөзім тамамына,
Ұсындым сынаушының назарына.
Орынсыз хатам болса көрсетіңіз,
Ғибрат еске түсіп аларыма.
Бұл сөзді жазғаным.....

Жас орнына көзімізден қан кетіп,
Қолымыздан ата мирас* заң кетіп.
Хүкім шариғаттың емес қолда,
Ғаділдікпен халық билеген хан кетіп.
Аяқ асты болып қазақ қалды ғой,
Кұр әншейін рухы.....

Теміртау - Қарағандының солтүстік батысында 35 шақырымдай Нұра өзенінің сол жағында орналасқан Қарағандының серіктес қаласы. Қала 1945 жылы 1 қазанда бұрынғы Самарқанд поселкасы базасының орнына Теміртау қаласы болып құрылған, оның орысша аудармасы «Железная гора», мұнда Қазақстан магниткасы деп атайтын Қазақ металлургия зауыты өмірге жолдама алған. Қаланың және оның өнеркәсіп обьектілерінің құрылысы.....

Microsoft, Google, Facebook – әлемдегі бұл ірі компанияларды кезінде университет қабырғасында жүрген студент-жастар құрғаны белгілі. Мәселен, Microsoft компаниясының негізін 1975 жылы Гарвард университетінің студенттері Билл Гейтс пен Пол Аллен, Google компаниясының негізін 1998 жылы Стэнфорд университетінің түлектері Сергей Брин мен Лэрри Пейдж, ал Facebook компаниясының негізін 2004 жылы Гарвард университетінің студенті Марк Цукерберг пен оның жатақханадағы «көршілері» Эдуардо....

Қазақстандық зейнеткер бір күнде миллионер атанып шыға келді.

Атын жұмбақ күйінде қалдыруды өтінген қария ешқандай да лоторея жеңісіне қол жеткізбеген. Тек осыдан біраз жыл бұрын сақтап қойған естелік монеталарын нумизматтар ірі ақшаға сатып алған....

Өткен ғасырдың 70-ші жылдары, Қазақ консерваториясының театр бөлімінде ұстаздық қызметке енді ғана бет бұрып, шәкірттерге дәріс оқып жүрген жас кезім еді. Қыстың қақаған таңертеңгілік аязды күндерінің бірінде, аталған оқу орнының табалдырығын аттай берген сәтімде, алдымнан кларнет аспабын ойнауға машықтанып жүрген Роллан есімді студент жігіттің қарсы жолыға кеткені. Өңі өзгеріп кетіпті. Таң атпай түнеріп алған Ролланға не болды деп, ым қаққаным сол екен: — Естімедің бе, кеше Мәскеуде Шәкен Айманов жол апатынан қайтыс болыпты. Қарғыс атқыр, қаңғыған.......