Серікбай оспанов туралы  ✍️

Асыл Анам жан еді өр көңілді,Көзге ілмейтін медалің, орденіңді.Ақыретін салып ол сандығына,Қойынында сақтапты жөргегімді. Ақыретін..

Көз алдымда Апа, ақ жүзің тағы да келді,Жүректе бір от тұтанып, жағыла берді.Жанымда жоқсың дегенменЖадымда жүрсің.Өзіңдей қамқор жан маған табыла ма..

Арғымақтары астында кісінеген,Исатай мен Махамбет түсіме енген.Жиі есіме түседі сол түн енді,Сәттерімде заманды түсінбеген. Қабақтары..

Қайырсыздарды  қайқаңдатқансың,Байыпсыздарды байпаңдатқансың.Атқан ақ таңдай, күннің көзіндейАйтарыңды айтқан датқамсың. Таяқ жеп талай..

Көкжиек  нұрға малынып,Күн ұясына ақырынЕнетін кешті сағындым.Көзінде бір от жағылып,Қара түнді жамылып,Тікенге талатып балтырын қызКелетін шақты..

Сықыр етті есігімКіріп келді Кешірім.БасынИді алдымда,Күмілжиді,Көңілсіз.Сәл танымай қалдым даҚарадым оған сенімсіз...

Бәріне де ісім ұнайды,Ағайын сені сұрайды.Жолатпаушы едің қасыңа,Ұмытып кеше құдайды. Ағарып атқан таңымда,Жанымда жақын жүресің.Сорым ба әлде бағым..

Жан-тәніммен сүйіп емАдамзаттың бағы деп,Біреу қуып үйінен,Біреу айтты нағылет.Жақын болу өзіңменҚандай қиын, Әділет?!

Бейтанысың, туысың, танысын да,Арманда өткен ару мен арысын да,Жақының да, көрмеген алысың да,Ар-ожданың, жігерің, намысың да,Ізгілігің, ізетің..

Білімдіден шыққан сөзТалаптыға болсын кез.Нұрын, сырын көругеКөкірегінде болсын көз.Абай. Ардақтым, сөз-асылым,Ащым, тәттім, иықтым.Ұстап кейде..

Алмасады ащы өмір мен тәтті өмір,Жалғасады сәтсіз, кейде сәтті өмір.Отқа-суға түсіп кете беретінАраңда жүр ақын адам – ақ көңіл. Сезімталдық бақыты..

Жүрегім, жаным – толған өлеңім,Ойларым – қалың орман, желегім.Көңілім – жорға көк дөненімменӨмір атты жон, жолда келемін. Бақытқа толы бауларым..

Көргендеймін балалық күнді сенен,Тергендеймін бір нәзік гүлді сенен.Келгендеймін ауылдан жаңа ғана,Қайта оқысам құмартып, тұңғыш..

Өлең, өнер – ардағым, арман әлем,Жасымнан-ақ асылым, арбаған ең.Жарық етіп жолымды жүрсең демеп,Шабыт мініп шың-құзға самғаған ем. Тәнге – саулық..

Мөлдір,Тұнық таңғы көк,Ауа жұттым төс кере.Мұнартады арғы бет,Көрінбейді ештеңе. Баламыз ғой қаршадай.Арман еді талайға –Жүзіп шығу шаршамайАрғы..

Кең даланың заңына тек бағынған,Елім, сенен,Айналайын бағыңнан!Киіз үйге ұқсайды екенЕртедеБаспаналар Архайымда салынған. Дөп-дөңгелек жерге жылу..

Сәуір болмай – тәуір болмас.Қазақ мақалы. Жау жеңіліп,Жеңіс келген дәуірде,Тау көрініп,Қол созып ел тәуіргеТұрған шақтаӨскен гүлдейТуыппынМың тоғыз..

Қарақошқыл топырағы ауылдың,Түсіп жатыр қабіріне бауырдың.Бір-бір уыс топырағы қосылдыОған мұнда жиналған бар қауымның. Топырақ сап жас қабірге..

Бәрі-бәрі тамшылардан құралған,Бір тамшы су – түсінгенге бұл арман.Тамшы судың кереметін,БүлігінБастан кешкен жандар ғана ұға алған. Тас төбеңнен..

Бұлт оранып, Көктұмсық,Тұмсығыңмен от шымшып,Түнде таза, мөп-мөлдірКөз жасың ба?Төктің шық. Балдайымның қыры сен,Тал-қайыңнын жыры сен.Сағым тұрса..

Үзік-үзік ойларым,Жамау-жамау көңіл де.Жалт-жұлт ойнап ойда күн,Тінтті қырдың төрін де. Көңіл жамау болары -Жалғыз үйміз біз мұнда.Салынған жол жоқ..

Өрмелеп келеміз жоғары,Тау шыңы- алдағы нысана.Ентіктім,Шаршағам жоқ әлі,Жүректі сәл ауа қыса ма?.. Ұстасаң тал-терек күш беріп,Қап жатыр жартастар..

Самғатып, қанат беріп қиялына,Шарлатып, ойдың жүзіп қиянына,Жұлдыздай келеді ағып ЖұмағазыКүреңнің күй тартқызып тұяғына. Алдынан андыздаған ауса..

Осында жазып едім талай өлең,Көз жұмған енді бүгін жандай көрем.Құлазып, құм құшақтап шөгіп кеткенЖұртына қимастықпен қарай берем. Қап-қалың саман..

Сезімім күнде жүр қалғып,Қалмады бойда жалын түк.Сағынышымды тұлпар ғыпТорғайға жеттім..