Бөлім: «Нақыл сөздер»

Әйел-ана бір қолымен бала тербетсе, бір қолымен әлемді тербетеді.

Абайдың барлық өлеңі – қазақтың сол күшті тілінің ішінен туған асыл құрыш, қырдағы қалың қазақтың осы күйге шейін сөйлеп жүрген жалпақ тілінің..

Әнге әуес, күйге құмар бала жаны сұлу, өмірге ғашық болып келеді.

Осы күнгі біздің көп мақтанышымыздың ең ірісі — ғылым.

...ғылым мен мәдениет барлық дүниенің алтын алқасы болып отыр.

Кітап аяулы досы бола бастаған шақтан былай ғана әрбір жан өзін интеллигент бола бастадым деп санауына болады.

Қызғаныш — құрт ауру. Ол мыс қазандай қайнайтын азап оты.

Әзілде кек, өсекте шек жоқ.

Ар-намыс, махаббат болмаған жерде адамшылық тұра ма?! Бұл сипаттардың болуы үшін адам баласы азат, тәрбиелі болуға тиіс.

Жаңа ғашық болған шағыңда ойда жаңғырған тәрізденеді.

Қазақ мектебіндегі бала келешекте қай мамандыққа барам десе де, ең алдымен өзінің ана тілін, әдебиетін сүюі шарт. Сол сүюді орта мектеп табалдырығын..

Кімде-кім ана тілін, әдебиетін сыйламаса, бағаламаса, оны сауатты, мәдениетті адам деп санауға болмайды.

Маңына ұрық шашпаған жақсылық, жапанда жалғыз өскен бәйтерекше, тұл болады да қалады.

Сын шын болсын, шын сын болсын.

Іздесең – табарсың, алыссаң – аларсың.

Алдыңғы жақсы артқы жасқа тәлім айтпаса, ел болғаның қайсы?!

Тумай жатып толдым деме, толмай жатып болдым деме.

Сипат: тілі – бұлбұл, аяғы – дүлдүл.

Көзіңді аш, оян, қазақ, көтер басты,
Өткізбей қараңғыда бекер жасты.
Жер кeттi, дін нашарлап, хал һарам боп,
Қазағым, енді жату жарамас- ты.

Не аңсағанда аларсың, не қақсағанда аларсың.

Тамыр болдың – айтыс жоқ, қолдан бердің – қайтыс жоқ.

Қонтайдың қалжыңы: «Жазыла-жазыла қожа-молдадан да ұят болды, енді өлмесе болмас».

Арқада жыл жақсы болса, арқар ауып несі бар?!

Еккенің тікен болса, орғаның балауса болмас.

Жаза баспас қадам жоқ, жаңылмайтын адам жоқ.