Өлеңдер ✍️

Облыстағы тұңғыш қазақ профессоры Қайырбек Оразовқа

Ғұламалық жарасқан,
Сірә, қандай,
Білімпаз деп халайық құп алардай.
Даласындай дарқан кең ойлар тулап,
Ғылым үшін жаралған мына маңдай.

Даңғыл емес,
Өрмелеп қия бетпен,
Сан ойларды салмақтап жияды еппен.
Жаңалықтар армандап қиял еткен
Айнымайды ізденгіш жиі әдеттен.

Есептеген, екшеген,
Шамалаған,
Үркер ауып кеткенге қарамаған.
Формулалар қаптаған көп ойларды
Ғұламалық қамшысы сабалаған.

Мына баста тулаған
Кемеңгер ой,
Қалай тынар ізденбей, елеңдемей.
Тарта берсін даңғылы асуларға,
Төбелерге қонып қап, төмендемей.

Дана басқа дарын кеп
Дарығасын,
Кешіп жүр-ау ғылымның дариясын.
Ғалым деген ол да бір дара балаң
Ойламаған бас пайда, жанұясын.

Бұл ағамыз ізденгіш,
Қашан да әлек,
"Кәдеге асар жаңалық ашам ба?!" деп.
Алынбаған ғылымның асуларын
Арман еткен алқынбай басам ба деп.

Жаңалықтар жау болсын -
Арбасыңыз,
Арбасыңыз,
Мереймен алға асыңыз.
Қас дарынның біткені рас болса -
Ғұламадан қалайша қалмасын із,
Елің үшін аянбай төккен терлер
Бола берсін ғұмырда жалғасыңыз!

"Ленин туы" газеті. 6 қараша 1993 жыл. 4 бет