Шығармалар ✍️

Бүгінде талапкерлердің басым бөлігі Ұлттық бірыңғай тестілеуге (ҰБТ) мектеп қабырғасынан тыс дайындалады. Қосымша курстар мен жеке репетиторлардың сұранысқа ие болуы – кездейсоқ құбылыс емес. Бұл жағдай қоғамда мектептегі білім сапасына қатысты маңызды сұрақ туындатады.

Мектеп бағдарламасы мен ҰБТ талаптарының арасындағы алшақтық жыл сайын айқынырақ сезіле бастады. Сабақ барысында берілген теориялық білім тест форматындағы тапсырмаларда толық көрініс таппайды. Сонымен қатар сыныптағы оқушылар санының көптігі мен оқу жүктемесінің ауырлығы мұғалімнің әр оқушыға жеке көңіл бөлуіне мүмкіндік бермейді. Нәтижесінде талапкерлер мектепте алған білімін жеткіліксіз деп санап, қосымша дайындықты қажет етеді.

Ресми деректерге сүйенсек, соңғы жылдары ҰБТ-ға қатысатын түлектердің едәуір бөлігі ақылы дайындық курстары мен репетиторлардың көмегіне жүгінеді. Бұл үрдіс талапкердің уақытын ғана емес, отбасының қаржылық мүмкіндігін де сынаққа салады. Бір отбасылар үшін қосымша дайындық қалыпты жағдайға айналса, енді біреулер үшін сапалы білімге қолжетімділік шектеледі. Осылайша білім саласындағы теңсіздік тереңдей түседі.

Білім беру саласының мамандары бұл мәселені мектеп бағдарламасы мен бағалау жүйесінің өзара сәйкессіздігімен байланыстырады. Олардың пікірінше, егер ҰБТ талаптары мектеп бағдарламасына толық сай келіп, мектептегі білім тәжірибеге бағытталған түрде берілсе, талапкерлердің қосымша курстарға тәуелділігі айтарлықтай азаяр еді.

ҰБТ-ға дайындықтың негізгі салмағы мектептен тыс мекемелерге ауысуы – жеке оқушының емес, тұтас білім беру жүйесінің мәселесі. Сондықтан бұл сұрақтың жауабын талапкерден емес, білім саясаты мен оқу үдерісін ұйымдастыру тәсілінен іздеу қажет.