Ертегілер ✍️

       Ертеде Жарыққала деген әсем шаһарда Айбар есімді ақылды да еңбекқор бала өмір сүріпті. Ол кітап оқуды, спортпен айналысуды жақсы көретін. Айбардың бір ғана арманы бар еді — елге пайдасы тиетін азамат болу.

        Бір күні қала шетінде жұмбақ Тұман пайда болады. Ол адамдарға тәтті уәде беріп, «бір рет қана байқап көр» деп сыбырлайды екен. Бұл Тұман — есірткінің көлеңкесі еді. Оған ергендер уақытша шаттыққа бөленгендей болғанымен, көп ұзамай күш-қуатынан, арманынан айырылып қала беретін.

        Айбардың досы Нұрлан да сол Тұманға жақындай бастайды. Айбар оны байқап қалып, ақыл айтпақ болады. Бірақ Нұрлан тыңдамай, «бәрі жақсы болады» деп күледі. Уақыт өте Нұрланның жүзі солғын тартып, сабағы нашарлап, достарынан алыстай бастайды.

      Айбар мұны көріп, ұстазына және ата-анасына хабарласады. Олар Нұрланға көмектесіп, оны қауіпті жолдан алып шығады. Нұрлан қателігін түсініп, Айбарға алғыс айтады.

Содан бері Жарыққалада бір нақыл сөз тарайды:  «Есірткі — арманды өшіретін қараңғы көлеңке, ал білім мен еңбек — адамды жарыққа бастайтын шырақ».