Өлеңдер ✍️

Тұрдыхан Айдарханұлы

Елесің жиі мазалап,

Кетпейді мүлдем күнде ойдан.

Далбаса мынау жарықтың,

Өмір деп атын кім қойған？

Кірпіктерімде түн кілкіп,

Майысады олар мұң шықтан.

Туған жер жайлы жадымда,

Бір әуен бар-ды тұншыққан.

Жанымның терең түкпірін,

Тек сол бір әуен мекендеп.

Ақ қайың әнін еске алсам,

Шытырман қиял кешем көп.

Ақ балтыр қайың елесі,

Жүргендей кезіп қаланы.

Бозамық таңның алдында,

Есігімді кеп қағады.

Жүректен қаным атқақтап,

Жанарым ұшар тау жаққа.

Қаңғырып барып сүрінген,

Қалғиды рухым аулақта.