Бісміллә еді сөз басым, Айтсам бір келер көз жасым. Кетіпті-ау әкем келмеске, Иманың болсын жолдасың! Бір пайғамбар Нүсіп-ті, Басынан сұңқар ұшыпты. Кеше де жүрген әкешім, Қара жерге түсіпті. Имансыз ауыз ашпаған, Дәретсіз жерді баспаған. Иманды болғыр әкем-ай! Артына бізді тастаған. Әкем келді сексенге, Жылайын жұртым сөксең де. Әкемдей, шіркін, жан тумас, Алтын мен күміс ексем де! Мұңы бар адам жылап тұр, Мұңы жоқ адам сынап тұр.....
Қош енді, әкем, қош енді, Қоштасқан жерім осы енді. Қателігім болса енді, Кешір, әкем, балаңды, Кеттің-ау, әкем, кеттің-ау! Көзімнің жасын төктім-ау! Жел ұшырған қаңбақтай, Бұл дүниеден өттің-ау! Кең дүниеге симадың, Артыңда қалды жиғаның. .......................... Жолдасың болсын иманың. Әкетті сені бақиға, Алдамшы тірлік жасаған. Шаңырағың шайқалып, Мұртынан сынды босағаң.....
Аққу ұшып көлге кетті, Ақ сұңқар ұшып шөлге кетті. Ол адасып кеткен жоқ, Бәріміз баратын жерге кетті. Арғымақтың тұяғы Тасты басса, кетілер, Сазды басса, жетілер. Тозбасты ұста соқпас, Өлместі құдай жаратпас. Өлмейтін өмір жоқ, Сынбайтын темір жоқ. Өлмесе, ата-бабаларымыздың....
Бастайын сөзді............... Айтайын зарым жұрт тыңда. Ақылшыдан айрылып, Қайғылы баттық біз мұңға. Ауылымнан бас кетті, Көзден парлап жас кетті. Болмаса келмей елуге, Тоқтатпай ажал жас кетті. ...................................... Жылаймыз, халқым, мұңайып. Алладан ажал келген соң, Көзден болды бұл ғайып. ....
Мақсаты: Ұлы ақынның өнегелі өмірімен таныстыру, ақынның даналығын, рухани асыл-мұраларын насихаттап, өлеңдерін, әндерін мәнерлеп айтқызу. Көркем сөйлеуге, шығармашылықпен жұмыс істеуге көмектесу.
Көрнекіліктер: Абай портреті, эпиграф жазылған плакаттар, кітап көрмесі.
Жүргізуші:
Көп адам дүниеге бой алдырған, Бой алдырып, аяғын көп шалдырған, Өлді деуге бола ма, ойлаңдаршы, Өлмейтұғын артына сөз....
Тәуелсіз ел! Бір қаламның ұшымен жазылып, барша қауымның жүрегіне орнаған, бір ауыздан айтылып, кең көлемде шарлаған осынау бір ыстық сөз, ыстық көңіл лебізі бүгін ғана емес, бар уақытта да қан тамырымыздың лүпіл-бүлкіліндей естіледі.Иә, бұл-бүкіл қазақ жұртының, дүйім Қазақстан елінің қызу кұштарлықпен, сарқылмас сүйіспеншілікпен айтар, ардақ тұтар асыл лебізі.Ол-өлең, ол-ән, ол-сұлулық, ол-асқақ арман, ол-шалқыған дәулет, көркейген сәулет! Елдік туымыз тігілген үлкен үйіміз, алтын шаңырағымыз.Қазақ жері. Қазақстан-тәуелсіз ел.Сол тәулсіздік жолында қазақ бабам не көрмеді десеңізші?! "Тамырсыз ағаш,тарихсыз халық болмайды"демекші, қазақ елінің азаттық,бостандық жолындағы тарихына бір сәт көз жүгіртіп өтетін болсақ, басынан қаншама қиын-қыстау ауыр сәттерді өткіздігін көреміз.Қазақ хандығы құрылған кезден бастап, ұшса құс қанаты, шапса тұлпар тұяғы талатын кең-байтақ жерімізге көз алартқан жауларымыз аз болмады.Ең алдымен, Жоңғар халқы жерімізге баса көктеп кірді.Олардың жасаған шабуылынан еліміз аз зардап шеккен жоқ.Ел арасында "Ақтабан шұбырынды,Алакөл сұлама"орын алды.Алайда елінің тыныштығын ойлаған хас батырларымыз бен ел билеген хандарымыз бір жағадан бас, бір жеңнен қол жинап, атамекенін, жерін жаулардан қорғай білді.Одан кейін де халқымыздың ел тарихында қаншама ұлт-азаттық көтерілістер орын алды.Олардың барлығы халқымыздың тағдырына өшпестей із қалдырды.Елбасымыз Н.Ә.Назарбаев ол туралы былай деп еске алады:"Қазақтар талай рет тұтасымен қырылып кетуге шақ қалды.Бірақ өмірге деген құштарлық, азаттық аңсары еңсесі түскен елді қайра түлетіп, қайтадан тәуекел тұғырына қондырып отырды"......
