Ш.Уәлиханов «Ыстықкөл күнделігі». Қазақ әдебиеті, 9 сынып, қосымша материал. 7-сабақ.

Стилистиканың, әсіресе, өткен ғасырдың екінші жартысынан бері қарай күрт дамуын – тіл білімі ғылымының тілді статикалық күйден динамикалық, яғни, қозғалыс үстінде қарастыру талабынан туғанын аңғару қиын емес. Тіл қоғам дамуымен бірге дамиды дегенде, ең алдымен, адамның ойлау, жалпы бейнелі ойлау, қабілеті дамыған сайын тілдің әртүрлі қызмет аясы да, өрістеу ауқымы да, сөздердің мағына беру және тіркесу мүмкіндіктері де арта түсетіні қашаннан да белгілі. Белгілі бір авторға тән мәтін келесі бір автор жазған мәтіннен өзгешелеу болып тұрады. Әр қаламгерге тән мұндай ерекшеліктерді кезінде А.Байтұрсынов та аңғарған болатын. Белгілі еңбегінде ол: «Әр ақын, әр жазушы сөздің басын өзгеше құрастырып, өз оңтайымен тізеді, өз білуінше пікірлейді. Сондықтан әрқайсысының лұғатында өзіндік айырымы, өзіндік белгісі болады... Сол сияқты сөз өнерпаздарының да шығарған сөздерін оқып, лұғатынша үйір болғаннан кейін, оның бұрын оқылмаған, аты қойылмаған сөздерін де айтпай тануға болады. Сөздің өзін танытатын белгі – тіл, яғни, лұғат белгісі болады.» - деп жазған еді.

Дереккөз:

http://repository.enu.kz/bitstream/handle/123456789/5116/%D0%9A%D3%A8%D0%A0%D0%9A%D0%95%D0%9C%20%D0%9C%D3%98%D0%A2%D0%86%D0%9D%20%D0%96%D3%98%D0%9D%D0%95%20%D0%A1%D0%A2%D0%98%D0%9B%D0%AC.pdf Көркем мәтін және стиль