Сүрініпті өмір атты көкпардан,
Сұм тағдырға кеудесінде кек қалған.
Менің атам өле-өлгенше....

Шырылдатып, жылатып құс жүректі,
Қас-қағымда зырылдап үш жыл өтті.
Сонау қырда қалқиған.....

Қаладағы, қайдағы сайқалға еріп,
Періштем-ау, кетерсің сайтан болып.
Айлы түнде, ауылда.....

Өзекте ауыл.
Өрттей жанған кешқұрым,
Өзегімді тырнайды кеп ескі мұң.
Құбылаға жинады күн....

Тентек жел кәрі шыңды масқара қып,
Жаулығын төбесінен қашқан алып.
Сол сәтте жер бетіне түседі екен
Көгілдір аспан....

Мақпал ақын, Мақпал сəуле, Мақпал мұң,
Мақпал мұңға құпиямды ақтардым.
Құйып алып жүректегі нұрыңнан,
Келді білем уысымда....

Мен керекпін жерге, суға, отқа да,
Керек болсам,
іздей бергін тоқтама...
Мен керекпін аспаниық.....

Шарасына шуағы толған Ай, Күн,
Қуанышы бола біл,
болма қайғым!
Аясында Аспантау аяулы....

Көз ілсек түске енеді ауылымыз,
Әйтеуір басылмады жауынымыз.
Асығы алшысынан....

Олар шұрқырап сұп-сұры тұманнан шығатын,
Қайтадан кіретін сұп-сұры тұманға.
Дүбірден дүниенің жүрегі дүрсілдеп тұратын,
Жаңғырып бейуақ кіл аңғар…

Қолымызға құрық ап құла дүзден іздейміз,
Іздейміз....