Серікбай оспанов туралы  ✍️

Жайына қап күйкі тірлік, жалған іс,Бойымызда бас көтеріп Ар, Намыс,Біз отырмызӨткен, Бүгін, Кешегі –ЕгілдіріпСыр шертеді нар қамыс. Біз кім..

Үзіліп түскен бір тамшы жас жанардан –Әрі қайғы,Әрі бақыт,Әрі арман.Еріп түскен ерімес мұз мәңгілік,Шерменде шер ол қапасқа қамалған. Жанарымнан..

Түрілді түн.Жүйрігі-ай, жүгірді үміт.Төріне аспан қойыпты Күнін де іліп.Тәбетімді ояттыСүт пісіргенЖатыр әжем қазанның түбін қырып. Жанарымды әр..

Қазылып маған көр күнде,Найза ұшына да іліндім.Ездікті көріп өлдім де,Елдікті көріп тірілдім. Жан емес едім бірақ менОпасызға да ор қазған.Бірге..

Ешкімді де               Әлемде менТеңгермеймін ағайынға –Даналыққа сәлем берем,Балалық жүр маңайымда. Ізгілікті іздедім мен,Адалдықпен..

Жүруші ем сеніп, үмітпен,Жалғыз ұлды еске алыпсыз.Жан апа, тоқып түбіттен,Бес саусақ қолғап салыпсыз. Сонау бір жылдар...Қатер...Мұң...Көз алдымнан..

Күй толтырып,Көңілдерді ән қылып,Аппақ болып атты сол күн таң күліп.«Жеңіс!», «Жеңіс!» – деп соқтырған жүректі,Кереметтен кетті дала..

Күндер – ғұмыр, зуылдап өтеді ағып,Ілестіріп бір күні кетері анық.Тіршілік – мұңаясың, қуанасың.Үйленіп,Сәбилі боп,Пәтер алып. Еңбек етіп..

              (Ұлыма) Жақсылық жаса, жасқанба,Шыңдарға шықсаң, мастанба.Қарғаның жемі – қара қи,Қыранның жемі – аспанда! Ілгері қадам..

Жолдас-жора, достарың бар, адамсың,Бәрімен  де тіл табысу – саған сын.Біреулерге жаман болсаң – жақсысың,Біреулерге жақсы болсаң – жамансың. Туғаның..

Кеше жүрген ақ адалБолды талай адам кір.Жанның бәрі жарадар,Жылататын заман бұл. Құдай деген құр қалды,Базар кезіп балаң жүр.Қулар мен кіл..

Аппақ нұры аймалап көлдің бетін,Көтеріліп келеді, көрдің бе, Күн.Тіршіліктің үні боп шырылдайдыБозторғай да атқарып өз міндетін. Мейірімді Күн жылуын..

Бала да болдым,Аға да болдым,Шарана көрдім –Әкемін! Немере сүйдім,Шөбере сүйдім,Неге өлемін менАтамын?!Күн болып енді батамын!

Қимағаныммен Жарық – Ананы,Өмір-ау сенде бәрі қалады.Маржанымды да, арзанымды даУақыт өзі танып алады. Қиналғаныммен қимай қалғанын,Мен сыйған жерге..

Ең жақыным, ең тәттім, ең тұнығым,Солмайтұғын бар әсем екі гүлім.Жүрсе екеуі еркелеп, бақыттымын,Жүрсе екеуі мендегі серпілді мұң! Екеуінде..

Оңай дейсің бе, өз ошағыңды өзің ойрандау,Оңай дейсің бе, ол жайлы мүлде ойламау?!Опынасың ғой,Отырасың ғой талқан боп,Ондай күніңнен, сақтай көр..

Көтермейтін тәлкекті,Жігіт екен Ар текті.Көзінде ұшқын кенеттенНайзағайдай жарқ етті. Алысса да барыспен,Адал жанда Ар үстем!Арамзада – намыс..

Артында өшпес із қалып,Өткендер аз ба алашта?!Кетеді екен тез жаныпҚызуы мықты ағаш та! Оралып қайта көктемдер,Ұшады қайта нұр қонып.Жұлдыз боп жанып..

Салса да жол жиі азапқа,Қиялдайды екенсің.Жолдасыңды қиянатқаҚия алмайды екенсің. Ақымақ па, ақылды ма,Қалай туыс таңдайсың?!Үйреніскен атыңды..

Жан таныдым,Өмірлі ән таныдым,Сыйынатын өмірде бар тәңірім:Өлең жолы, қос ішегі домбыраның –Бір соғады солармен қан тамырым! Домбырамын өзім..

Кеудем – дала, бар оның да қыраны,Болат тұяқ, темірқанат, қырағы.Саңқ-саңқ етіп самғап ұшты кей күндер,Кей күндері биіктерден құлады. Кеудем – аспан..

Баладаймын әлі де,Жүре алмаймын жан бағып.Сеніп жұрттың бәріне,Қалам жиі алданып. Кімнен, неге өш алам,Кімге артамын кінәні?!Кінәлі емес еш..

Сыйластарың – өзіңді   құптайтындар,Жөн-жосықсыз   көңілді   жықпайтындар.Сөйлеп тұрып, әйтпесе, бір-ақ тілдеТолып   жатыр   бір-бірін  ..

Күн аспанға шықпай маКөтеріліп етектен?Бүгінгі ән, жыр, дастан даБастау алған ертектен! Ұшақ жерден ұшады,Көргеніңмен аспаннан...Туған елдің..

Өзгереді қалай жылдам,Өзгерді ғой  адам бүгін.Жолдас болған талай жылданӘдіре қалды адалдығым. Ұятымнан бүгін ендіҚорлық көре бастадым-ау...Әзәзілдің..