27.03.2024
  41


Автор: Сұлтан Қалиұлы

Қыран

Түнек жауып қаланы,
Күн кешкіріп барады.
Үш бала тұр гүл сатып
Мұңға толып жанары.
Әп-әдемі-ақ гүлдері,
Сауда бірақ жүрмеді.
Бұларға ешкім бұрылмай
Өтіп жатты ілгері.
Көршілерден
Сабағы
Сынған гүлді алады.
Гүл ұсынып үш бала,
Бос жалынып қалады.
Көршіден гүл сұрамай,
Келді бір сәт бір ағай.
– Өтпеді ме гүлдерің
Балалар-ау, бұ қалай?
Оттай жанған жанары,
Қалың екен қабағы.
Витя келген ағайға
Жыламсырай қарады.
– Өнбеді іс қолға алған,
Біз екенбіз соң қалған.
Батып жүріп батпаққа,
Теріп едік орманнан.
Тірі пенде алмайды,
Басқа гүлді таңдайды.
Досымызға енді біз
Ала алмаспыз нан, майды.
 – Е, балақай, ұғып ал:
Алмауының сыры бар.
Сары – ажырау белгісі,
Ажырасу кімге ұнар?
Мына шоғың көк екен,
Басқа көгің жоқ екен.
Осыңды мен алайын,
Құны мұның не екен?
– Басқасы да, ол дағы –
Елу тиын болғаны. –
Гүлін Витька ұсынды
Дір-дір етіп қолдары.
– Қазір берем теңгеңді, –
Ағай иіскеп көрді енді.
Қалтасынан шығарып
Жиырма бес сом берді енді.
– Өтпейді екен бұл гүл көп,
Қайтаратын түгім жоқ.
Бермейсіз бе ұсатып? –
Деді Витька күлімдеп.
– Бұдан былай
Өңі бар
Басқа гүлден теріп ал.
Бұл ақшаға досыңа
Жеміс-жидек, өрік ал.
Ұнайды гүл, әрине,
Жастарға да, кәріге.
– Ағай мына гүлдердің
Сіз алыңыз бәрін де.
Барлық гүлден, бақсаңыз,
Асып кетті ақшаңыз.
Алмасаңыз гүлдерді,
Не береміз басқа біз?...
Ағай құлақ түрмеді,
Жүріп кетті ілгері.
Балалар бұл ағайдың
Кім екенін білмеді.
Қолын бұлғап от арман,
Тапсырма алып Отаннан,
Ер Чкалов еді бұл
Бір ұлы іске бет алған.
...Әлем неткен кең еді,
Жұлдыз неткен көп еді!
Аппақ мұхит үстінде
Ұшақ ұшып келеді.
Чкалов – бұл ел ұлы,
Қыранның нақ сенімі.
Байдуков пен Беляков –
Қос қанаты,
серігі.
Талмай ұшты үш аға,
Полюсті өтті түс ауа.
Мақсат біреу –
Солтүстік
Полюсті асу нысана.
Шыдамаған жолға жан,
Жете алмаған онда адам.
Тарихта мұндай іс
Бұрын-соңды болмаған...
Үшеуі не көрмеді,
Ауа жетпей терледі...
 Жаңқа болды дауылға
Желді күнгі көлдегі.
Қауіп-қатер көп болды,
Бәрін бастан өткерді.
Белгіленген әуелгі
Жерлеріне кеп қонды.
Күн ұзаққа топтанып,
Күтіп тұрған көп халық
Төбесіне көтеріп,
Үш қыранды кетті алып.
Алып келген әдейі
Себілді гүл әдемі.
Болды осы гүл Отанның
Оттан ыстық сәлемі.




Әлеуметтік желілерде бөлісіңіз:
Facebook | VK | WhatsApp | Telegram | Twitter

Пікір жазу