Бөлім: «Тақпақтар»

Ауылым менің тамаша,Көз тоймайтын қараса.Ақ күмістей шынарыƏуелеген таласа.Көшелері іргелі,Ақ шатырлы үйлері.Қалған əсем жараса,Қайың өскен..

Басым қатты ауырып,Келдім үйге жабығып.(Мейірімін көрсетті,Ана байғұс қамығып).Айттым оның себебін,Аямады көмегін.Қаймақ қосып,Бал қатып,Берді ыстық..

Бұзауқаным сүйкімді,Өте жуас, сүзбейді.Мініп алсам үстіне,Мөңкіп, жібін үзбейді.Достарыммен бірлікте,Бұзауымды жаямын.Біздің еркін тірлікте,Байлап..

Істейтұғын əр күнгі,Қылығы бар əртүрлі.Рогатка қолындаҚұс қондырмай жолына,Кез келгенді атады,«Қызығына» батады.Бақшаларды кезеді,Құстар одан..

Бір бала бар сөз ұғар,Мөлдіреген көзі бар.Ақылыңнан шықпайтын,Айтқаныңды құптайтын.«Тағып берсе түймемді,Ойнап жүрем үйде енді. Шұлығымды тоқып..

Ақ қояным,Қояным!Сені бағып, жаямын.Шыққан кезде күн көзі,Шығармауға аядым.Жерді аралап жер сіңген,Жайылшы бір еркіңмен.Ақша бұлттың бөлшегін,Көрем..

Бір сызып ем суретін,Күшігіме ұқсады.Бір сызып ем.БілетінМысығыма ұқсады.Тағы сызып талпындым,Ұқсамады, болмады.Бердім бояу əр түрін,Көңіліме..

Қояныммен жарыстым,Алдан самал гуледі.Жолдың жақын, алымынЖүгіргенмен білмеді.Ештеңеге ұрынбайЗыттым!...(Басты тер енді).Ақ қояным бұрылмайАқ құйын..

Ең алғашқы қар жауды,Борандатып басылып.Маңайдағы бар тауды,Мақтаменен жасырып.Ауылымызда ақ мамық,Жамылғандай болыпты. Қоян жүрген бақшылық,Біркелкі..

Жас балауса егін де,Жоңышқаның көгін де.Берем сəбіз тағы да,Жақсы болсаң тегінде.Сол болса егер керегің,Айтып əн де беремін.Саған арнап сайлардан,Тау..

Бүкең-бүкең қағасың,Жеміңді іздеп табасың.Қимылыңды қызықтап,Жамылдым тал саясын. Тұрпатыңа күлемін,Соңыңа еріп жүремін.Қос құлағың..

Кіп-кішкентай көжегім,Сенсіз қалай төземін.Жатқаныңды жатырқап,Жаныңа кеп сеземін.Дыбысты тез сезесің,Кіп-кішкентай көжегім.Үкі жеген енеңнің,Үйде..

Екі жылдық бақша өзі,Алма бағы жақсы еді.Татып көрсең алмасын,Тіл үйірген тəтті еді.Бақша неге жақсы еді,Алма неге тəтті еді?Алма бақтыңөйткені,Менің..

Əйəй қозым,Ақ қозым.Ұйқың келсе жат, қозым.Кім не десе көнетін,Аумайтұғын тап өзім.Сүзбейді əсте.Жоласам. Мінезі бар момақан.Ақ қозымдай..

Қар жауып басылды,Күн шайдай ашылды.Аулада із деген,Ондаған .....Жүздеген....Борбас пен Көксерек,Жатыпты шөпке кеп.Тай менен тайынша,Кетіпті..

Ау, қара бұлт,қара бұлтҚарап тұрмын қадалып.Шайдай ашық аспанға,Қайдан келдің таралып.Сенің сол бір түсіңнен,Сұрқайлыкты түсінем.Тұмшалайсың күн..

Домбырам бар үйімде,Тұрған құлақ күйінде.Атам өзі сыйлаған,Менің туған күніме.Ағайыма тартқызып,Əн де қосып айтқызып.Күй шерткізіп тыңдаймын,Көңілді..

– Кімдер жақсы? –деп мағанҚойса біреу сауалын.Ойланбастан көп оған,Берер мынау жауабым;– Анам жақсы бəрінен,Ақ сүт беріп өсірген.Əжем жақсы..

– Шаштарыңды жуып,жақсы тарадың,Киіміңе кір түсірмей қарадың.Оқуда озат,өз құрбыңның алды бол,Бүгін сенің Туған күнің.Қарағым, –Деді əжесі.Күнқағарын..

Тастады əлем-жəлем үйді гүлдеп,Тұрғандай құлағыңа күй күмбірлеп.Төр алдын сахна ғып қойды дағы,Айтады «Бұлбұл» əнін Бибігүл боп. Көңілдің айдынына..

– Əселжан «сырқаттанса»,Дəрі бер, – деп Айгерім отырады дəрігер боп.Медбикесі Томирис ине салып,Жүреді өстіп,Өзара əбігер боп.Сəлден кейін Əселжан..

Үй ішінде жұмысты,Өзі істеп тұрады.Астан кейін ыдысты,Мұнтаздай ғып жуады.Алса егерде əжесі,Қолына жіп,Түймесін.Айгерімнің əдеті –Сабақтайды..

Ақ көрпесін тұйықтап,Əжем жатыр ұйықтап.Өтінерім тек сенен,Есікті жап еппенен.Тағы айтар ақылым,Сөйле ақырын,ақырын?!Тықырлатып еденді,Жүре берме көп..

Апта басы – дүйсенбі,Тауып алдым Дүйсенді.Екеуіміз қосылып,Ордық жусан, изенді.Екінші күн – сейсенбі,Тауып алдым Сейсенді.Айтып қызық әңгіме,Көтерді..

Ал, санаңдар,Санаңдар,Бізге, достар,Қараңдар.Мен – үлкеніАрдақпын,Дейді мамам:«Ардақтым!».Мен – өнерпаз Арманмын,Түрлі әуенге салғанмын.Мен – спортшы..