Бөлім: «Жұмбақтар»

Жұмбақ – адамның ой-өрісін, алғырлығын, білімін сынау мақсатында нақты бір зат немесе құбылыс тұспалдап сипатталатын шағын әдеби жанр.
Жұмбақ жанры дүние жүзі халықтары әдебиетінің көпшілігінде бар. Бұл жанрға Аристотель “Жұмбақ – жақсы жымдасқан метафора” деп анықтама берген. Жұмбақ әдебиеттің ежелгі үлгілерінде, ауыз әдебиетінде жиі кездесетіндіктен оны ғылымда “фольклорлық жанр”, “халықтық поэзияның шағын түрі” деп санау орын алған. Алайда, қазіргі заман әдебиеті өкілдерінің, әсіресе, балалар әдебиеті авторларының шығарм-ғында Жұмбақтар топтамасы жиі кездеседі. Сондықтан оны тек фольклорлық жанр аясында шектеуге болмайды.
Терезені өрнектеп,
Әдемі сурет салыпты.
Кім екенін табайық.
Көрінбей кетіп қалыпты.
Жаңбыр жауып басылды,
Аспан шайдай ашылды.
Қызыл, сары, жасылды,
Көкте бір зат асылды.
Бір нәрсе жоғарыда от жағып тұр,
Дабылдап дабылын ол қағып тұр.
Көтеріліп теңізден,
Аспанға биік барамын.
Өрінен мен түскенде,
Өңі кірер даланың.
Ұзын мойны,
Екі ішек,
Қатар-қатар тепкішек.
Басып көрсең бір-бірлеп,
Үн шығады күмбірлеп.
Қолы бар,
Саусағы жоқ.
Мойны бар,
Басы жоқ.
Тырау-тырау тырналар,
Тау басына жорғалар.
Еті арам,сорпасы адал,
Ол не балалар?
Дәмін таттсаң –тәтті-ақ,
Түсін көрсең- әппақ.
Үсті тас, асты тас,
Ортасында піскен ас.
Тама - тама тас тескен.
Туа сала мұрт өсірген мырза,
Пеш түбінде жатқанына ырза.
Үстінен тоны түспеген,
Сонда да араз қыспенен.
Орманда сайрайды,
Сайраудан талмайды.
Әртүрлі, орта бойлы ұзын құлақ,
Өзіне міндетпесе, қызмет қылмақ.
Өзі ширақ, өзі қу,
Жүрген жері айқай-шу
Үстім жолақ
Тісім-орақ
Күшім мол-ақ,
Барып тұрған қайсармын.
Өзің айтшы,қайсы аңмын
Айбат берген жалым бар,
Қайрат берген тәнім бар.
Күркіреймін ақырсам,
Қайсы аңмын,табыңдар.
Орманда туып, жетілемін,
Талдан талға секіремін.
Айуан боп өскеніммен,
Тамақ жеймін қос қолыммен.
Әттең үйде тумағанмын,
Әйтпесе ғой құдды..
Жауымнан мен қашқанда
Ағаштарға самғап бағам
Ал қарыным ашқанда
Отырып ап жаңғақ шағам
Жеміс-жидек жегенім
Балды жақсы көремін
Қалың қорық нуға бітем,
Қоры үзілген қуға бітем.
Күнгейлі қара тасқа бітем,
Шаруа қуған басқа бітем.
Бетегелі белге бітем,
Найза ұстаған ерге бітем
Жалмаң құлақты сорға бітем,
Ел ішіндегі зорға бітем.
Иір қобыз, жарық жұлдыз.

Жауабы: Түйенің мойны мен көзі