Өлеңдер ✍️

Сүйкiмдiсiң, сүйдiресiң, сүйесiң,
Бұл жайында айта алады жел кiмге?
Ойымда не, оны өзiң де бiлесiң,
Бiле тұра, дейтiндейсiң келдiң бе?
Сыртта боран азынап тұр, азынап,
Табиғаттың бұл қай тағы мазағы?
Кеудемдегi күнәлi ойдың сазын ап,
Әлде әлдекiм ән айтуда азалы.
Қабағымда қар еридi, жылынып,
Бiр аңсау жас жанарыңды жуады.
... Мен ... мен мұнда келгенiм жоқ
тығылып,
Боран... боран... бәрiне де кiнәлi.
Шешiн дейсiң, шешiнбеуге бола ма,
Шай iш дейсiң, iшiледi шай-дағы.
Отырамыз құлақ түрiп далаға,
Әңгiме боп қайдағы мен жайдағы.
Дегендейiн жетер, шаршап қалдым ғой,
Қарлы боран ұйлыққанда қорада.
Түседi еске құмар сезiм, албырт ой,
Түседi еске келгендiгiм қонаға.
Асықпастан сен де төсек саласың,
Жорта өкпелеп қала кеткен ағаға.
Ара-тұра әзiлдеген боласың...
Бейне менi балайтындай балаға.
Өп-өтiрiк күйiнесiң, күйесiң,
Ол жайында айтады екем мен кiмге?
«Ойымда не, оны өзiң де бiлесiң,
Бiле тұра – дейтiндейсiң, сендiң бе?»
Сәлден кейiн шам сөнедi, бiлем мен,
Сәлден кейiн басталады тәттi азап.
Осы түнi айырылармын сiлемнен,
Жас келiншек құшағында шаққа қап.
Аппақ жастық қап-қара шаш жайылған,
Ащы жастың куә болса дәмiне,
Сезiмдердi тағатынан айырған
Боран... сосын түн кiнәлi бәрiне.
Ал әзiрге сезiкшiлсiң, сөгесiң,
Алды-ау боран деп мазасын елдiң де.
... Не болса да құшағында көрерсiң,
Ерiгiңдi қонағыңа бердiң бе?..