04.03.2026
  22


Kozi kormegen adam-mangi qarangiliq ta boladi


 



Бұл сөз — көзі көрмейтін (зағип) жандардың әлемі тек қараңғылықтан тұрмайтынын, олардың ішкі түйсігі мен рухани көру қабілеті туралы терең философиялық ойды білдіреді.
Алайда, заманауи ғылым мен психология тұрғысынан бұл мәселеге қатысты бірнеше маңызды жайт бар:
Қараңғылық емес, ештеңе: Туа біткен зағип жандар «қараңғылықты» (қара түсті) көрмейді, өйткені оларда көру сезімі мүлдем жоқ. Олардың қабылдауында «көру» деген ұғымның өзі болмағандықтан, бұл қараңғы бөлмеде отырумен емес, «шынтағыңмен көруге тырысумен» тең — яғни, бостық немесе ештеңе.
Ішкі әлем мен қиял: Көзі көрмейтін адамдардың есту, иіскеу және сипап сезу мүшелері ерекше дамиды. Олар қоршаған ортаны осы дыбыстар мен сезімдер арқылы өз қиялында түрлі түсті әрі жанды бейнеге айналдыра алады.
Рухани көру: Абай Хакім айтқандай, «Көкірек көзі ашық болса», адам сыртқы дүниені көрмесе де, өмірдің мәнін, ақиқатты және айналасындағы адамдардың болмысын тереңірек сезіне алады.



Әлеуметтік желілерде бөлісіңіз:
Facebook | VK | WhatsApp | Telegram | Twitter

Пікір жазу