Бөлім: «Тақпақтар»

4-класс оқушысы Ерасылдың “Коронавирус” аталатын өлеңінен оның пандемия қатерін сезінгенін байқауға болады.
 
Коронавирус келді..

Кәусар Әбдірахым да 2-класта оқиды.
 
Мына індет бүкіл елді дауылдай шарлағандай,Адамзат көп нәрсенің қадірін біле түскендей,Бұл індетті жеңіп..

2-класс оқушысы Абылай Қуанышұлы “Пандемия” атты тақпақ жазған.
 
Пандемия бар әлемді жаулаған,Жас дәуренді үйде оқуға..

Қолыма қалам алып хат жазамын,Оқысын бұл хатымды бар қазағым.Жүрегі ақ, көңілі пәк жан Анашым,Асыл жансың бұл өмірде сен ғажабым.Жағдайыңыз жақсы ма..

СалыстырмаймынБұрынғы мен қазіргі бұл заманды,Қарсы қойған адамдар мен адамды.Технология дамығанмен бұл таңда,Жалқаулық жайлап алғандай бар..

Қарап тұрсам бұл өмір күрес екен,Тұңғиыққа кетер адам күреспеген.Кей адамға күн өтпейді, қызық емес,Көшпен бірге соңынан ілеспеген.Кей адамға минут..

Жаса, жаса қазағымның жігіттері!Ел қорғаны қазағымның жігіттері,Еліміздің, жеріміздің үміттері.Әр салада қызметін жасап жүрген,Жасай берші қазағымның..

Қарт Ананың ұлына жазған хаты:Жүрмісің ұлым үйден сен жырақ,Үйдегі жайды білмейсің бірақ.Қарашаңырақ қаңырап бос тұр,Ішінде жүрмін сүрініп..

Көкке ұшамын - Ұшқыш болар баламын.Соңына еремЕр ғарышкер ағаның

«Мен инженер боламын,Жерден алтын табамын.Жолын қуам әйгіліАкадемик ағаның»,-Деп Арман бір қуандыСергек, ұшқыр көңілмен.Қоштадым да құп..

Анау – Жайық өзені,Анау жатқан – Атырау.Бәрі сенің өз жерің,Өз суларың, батыр-ау.Туған жердің тынысынҰққын орман нуынан.Алтынды Алтай..

Алманы қарға шоқиды,Көкқұтан кітап оқиды.Ұшып кеп ағаш басына,Ала сауысқан қоқиды.Бұлбұлың әнге саладыМадақтап гүлді даланы.Ілегін жазбай топ..

Салқын сыз, дымқыл тұман соңындаЖылауық бұлттары бар қанат керген.Күз келді мезгілінде арқа танып,Күн бар ма байлығын ол тегін берген?Біз оны күтіп..

Күміс кірпік өткір сәуле жерде ойнарШаңқай түсте ысып кеткен күн қайнарМазасыз жел кетіп еді жоғалып,Бір мезгілде алып келді бұлт айдап.Тына қалды..

Азамат боп мен ертең​Ауылымды көгертем.​Біздің қазған канаға​Канал болмас келер тең.​Жерім жұмақ болады,​Бұлт мақта боп қонады.​Бір пұшпағы..

Әже әже ақ әжеЕркелеткен сен меніҚұшағында жатып менЖақсы көрем мен сені !

Біздерде бар қуыршақБұзау, қозы, құлыншақОйыншықтар тыңдайдыЕмес олар ұрыншақ

Алма сыйлап бөбеккеАлма ағаштар сарғайғанТөгілген тер..

Самалым менің самалым,
Ай дидар жүзді жамалым.
Сағынып сені отырмын,
Қайдасың менің, Самалым?..
 

Жанымды жылытқан көктемім,
Сен менің ақ гүлім, бар демім.
Бақшасын көктетіп жүруге
Аттанып барасың...
бар дедім.

Сен Күн сияқтысың, нұрыңды шаша білетін,
Сен жыр сияқтысың үнемі жаттап жүретін.
Сен қанатсың биіктерге самғайтын,
Сен Керімсің асыл адам ғана..

Түнімді жарық еткен айым едің,
Құлыным жар болуға дайын ба едің?
Уақыт ұшқан құстай жүйрік екен,
Мінеки, қанат қақтың, дайын болдың.

Сандуғашымсың сайраған,
Ерке құсым бақтағы.
Бауырларыңмен ойнаған
Естелігіңді сақтағың.

Қарлығашым, қарындасым, қамқорым,
Қимас көңіл сен ешкімге деуші едім.
Жүрегімнен үзілгендей тамшы өмір,
Қимасымды қидым саған, сақтай біл!

Тасты жарып бір бұлақ ағар керім,
Қасиетке баладым, кәусар дедім.
Тұнығыңды сақтағың, ақ періштем,
Құтты болсын, ақ отау мекендерің!

Қырмызы гүлдей көркемім,
Тынбай бір айтар ертегім.
Өрісім болып барасың,
Құтты да болсын өз елің!