Бөлім: «Поэмалар»
Поэма — эпостық жанрдың бір түрі; белгілі бір оқиғаны, адам тағдырын, заман шындығын эпикалық не лирикалық үлгідегі өлеңмен сипаттайтын көлемді поэтикалық шығарма.
Поэма көбіне сюжетке құрылып, кейіпкерлердің қарым-қатынасын, тартыс-таласын, күйініш-сүйініш, мінез-құлық, іс-әрекеттерін суреттейді. Поэма барлық халықтың әдебиетінде кездесетін көне жанр. Мысалы, ежелгі грек әдебиетінде “Илиада”, “Одиссея” эпикалық поэмалары, ертедегі орыс әдебиетінде халықтық дастандар (былина) мен “Игорь жасағы туралы жыр”, т.б. поэмалар кеңінен мәлім. А.С. Пушкиннің “Мыс салт атты”, М.Ю. Лермонтовтың “Мцыри”, Н.А. Некрасовтың “Русьте кім жақсы тұрады?” атты шығармалары поэма жанрының классикалық үлгісі саналады. Абайдың “Ескендір”, “Масғұт”, Ш.Құдайбердіұлының “Қалқаман — Мамыр”, М.Абайұлының “Медғат — Қасым”, М.Сералиннің “Гүлқашима”, С.Торайғыровтың “Кедей”, “Адасқан өмір”, т.б. шығармалары қазақ әдебиетіндегі поэманың үздік туындылары. Поэма кеңестік дәуірдегі қазақ әдебиетінде кемел жанрға айналды. М.Жұмабаевтың “Батыр Баян”, С.Сейфуллиннің “Көкшетау”, І.Жансүгіровтің “Құлагер”, С.Мұқановтың “Сұлушаш”, Т.Жароковтың “Тасқын”, Ә.Тәжібаевтың “Абыл”, қаласыАманжоловтың “Ақын өлімі туралы аңыз”, І.Бекхожиннің “Батыр Науан”, т.б. туындылары поэманың таңдаулы нұсқаларына жатады. 20 ғ-дың 2-жартысында қазақ әдебиетінде поэма жанры айрықша дамыды. Х.Ерғалиевтің “Құрманғазы”, Ж.Молдағалиевтің “Мен қазақпын”, Ғ.Іайырбековтің “Дала қоңырауы”, І.Мырзалиевтің “Қызыл кітап”, М.Шахановтың “Өркениеттің адасуы”, “Жазагер жады космоформуласы” сияқты идеялық мазмұны терең, көркемдік қуаты жоғары поэмалар қазақ әдебиетінің арнасын кеңейтті.
ЖЕРДІ СҮЙГЕН ПЕНДЕНІҢ МҰДДАҒАСЫ
Тәжіңе тәжім еткен тақыр басынЖайнат сен ел өмірін, гүл бақшасын!Даяшы – ақшам жүзі қоңыр қара,Таққаны сақина емес, тек ай ғана.Таң атса дем аламыз..
© Қалижан Бекхожин
БАҚЫТТЫ ПАДИШАМЫЗҒА МАДАҚ
Түнете тулай берме, уа, жүрегім,Қиялдап іздей берме арман шегін.Шегінен апат қиял шегінейін,Безейін арманымнан, әзір кейін.Сызылған мәңгі көктің..
© Қалижан Бекхожин
ҰШПУ КІТАПТЫҢ ЖАЗЫЛУЫ ЖАЙЫНДА
Ғиззатлу бөлеп мені шапағатқа,Патшадан ғайып сәлем келген шақта,–Қырандай қанаттанып сергіп кеттім,Ұзарып қауырсыным өргіп кеттім.Жазыпты патша хатты..
© Қалижан Бекхожин
ПАЙҒАМБАРДЫҢ МИҒРАЖЫ
Пайғамбардың мәртебесі асты биік жер бетінен,Миғражына шақырды оны жаббар иемқұдіреті кең.Жәбірейіл періштесі жетектеп кеп бір пырақты,Көктен түсіп..
© Қалижан Бекхожин
МҰХАММЕД ПАЙҒАМБАРДЫ МАДАҚТАУ
Бұл ғаламның шегін сызған өз қаламы құдіреттің,Сызған өзі әлем басын, соңғы күнін ақыреттің.Жеті қат көк бағыстаны, өсірген сол нулы миуа,Тәж гүлі..
© Қалижан Бекхожин
ЖЕТІ АРУ - МАДАҚ
Рахманы зор құдіретіңмен, жасаушысы –бұл жаһанныңБаршада бар нұр сипатың, тірлігісің күллі жанның.Жаратқан сен бұл ғаламды тәж-тағына өзің ие,Шексіз..
© Қалижан Бекхожин
АРЫСТАН ШАҺ ПЕН НИЗАМИ
Үшінші хикаяІАй мен күн Қаф тауынан жылжып жатты,Уақыт та талай терең сырға батты.Ақынның аспан нұрлы сиясынан,Ганжәнің дариясындай сырлар..
© Қалижан Бекхожин
ДЕРБЕНД ӘМІРІНЕ ІЗЕТ
Айшықты ордасында әмір Саиф,Бұрышта ойға батып тұр сорайып.Жан-жақтан арыстандай шаһтар төнді,Қайтпекші құдіреті болса ғайып?Өте ме жолбарыстай..
© Қалижан Бекхожин
АТА МЕН АТАН
Тыңда, бөбек, жырымды,Бұл бір аңыз бүгінгі.Ертегі ме, бұл рас па? –Түсін, жырмен сырлас та!Ақшатаудан аулақта,Өзені жоқ жан-жақта,Жатқан еді..
© Қалижан Бекхожин
БЕТПАҚДАЛА ЕЛЕСТЕРІ
ІҚуырылған жалын атып,Құла жапан құм өріненКеле жатыр дауылдатып,Машиналы бір керуен.Көшкен шығар керуендер,Күңіреніп бұрынғыда.Ескен шығар шерумен..
© Қалижан Бекхожин
КҮЗЕТШІ
Атақты әнші-композиторЖаяу Мұсаға ескерткішімІҚұздар жоқ қарағанды елеңдеткен,Дал-дал боп, бет-бетімен белең кеткен.Далбаның адырында, АқшоқыдаБір..
© Қалижан Бекхожин
АҚСАҚ ТЕМІР МЕН АҚЫН
(Баллада)Теңіздей тебіренді Жейхун бүгін,Темірдің жыр еткендей жойқындығын.Шығыстан шеру тартып келді лашкар,Айбарлы қолдарында ақ алмастар.Жарқылдап..
© Қалижан Бекхожин
КЕЛТЕМАСАТ
(Жауынгер аузынан)ІСонау алыс шет өлкеден,Сақтап келем бір сағыныш.Жүрек оты озып менен,Сағынышты тез алып ұш!Көрші барып тауды туған,Сүйші барып..
© Қалижан Бекхожин
КАВКАЗ СЫРЫ
(Саяхат)ІЖастықтың жүйрік ойы судай тасып,Кеткендей кейде шалқып шыңнан асып.Жасымнан құмар едім серуенге,Көруге соны жерді сырлар ашып.Серпіліп сұлу..
© Қалижан Бекхожин
БАТЫР НАУАН
ІБәрінен айбыны артық батыр Науан,Қазақта батыр бар ма жеткен оған?Жусатқан талай жауды жалғыз өзі,Майданда найзағай ғой көкте ойнаған.Жасынан от..
© Қалижан Бекхожин
ТЕРЕҢСОР СЫРЫ
Тып-тыныш кеш, жел жусап,Көл толқынын жиырды.Жерлестерім ән шырқап,Жарқабаққа жиылды.Жіктемессің айырып,Бәрі бірдей көрікті.Шашын келте..
© Қалижан Бекхожин
МЕНІҢ МЕКЕНДЕСТЕРІМ
Поэмадан фрагменттерАгроном аңызы1Соңырқап қаз оралмай ма,Балапан боп өскен көлге?Келдім мен де орақ айда,Балалығым көшкен белге.Сол баяғы «Тереңсор»..
© Қалижан Бекхожин
ТҰРЛАУЛЫ ТАҒДЫР
АРНАУ(Зейін Шашкинге)Білемін, өкпелісің өлеңіме,Түскенде уақыттың сен елегіне,Шадыман жырмен ғана шалқыдым мен,Тағдырын тұстасымның еледім бе?Түссе..
© Қалижан Бекхожин
ЭПИЛОГ
Бірталай өтті жылдар.ОктябрьдіңКеремет күркіреген оқ дабылынДаламыз естіп ескі заман зілін,Лақтырды, азат күнді тапты ауылым.Толастап түнек желі..
© Қалижан Бекхожин
ДАУЫЛ
ІЖағасын құйын басып Қорғалжынның,Құс сыңсып, аңдар ұлып болған ың-жың.Қозғалып қалың қамыс қобыз тартып,Көл бейне сабасындай толған мұңның.Қақталып..
© Қалижан Бекхожин
ДУДАР-АЙ
ІШексіз бір көк теңіздей шымқай дала,Әндерін шығандатып шырқай сала,Жүр еді жылқышылар, жылқыларынАйдап салып бетеге, көк майсаға.Көп жылқы көл..
© Қалижан Бекхожин
ШЫРМАУ
ІАулақта, ар жағына Ащыкөлдің,Бір сарын тұр еңсесін басып елдің,Бу шығып сегіз қанат сұрғылт үйденСүреңін кетіргендей жасыл белдің.Жат сөздер..
© Қалижан Бекхожин
ЖҰТ
ІҚыс келді бұлың қырға басын сілкіп,Қыраулы қабағынан ашу бүркіп,Даланың келді ежелгі шапқыншысы,Ақ боран апыр-топыр аң шұбыртып.Бұл қырды қиырсыз..
© Қалижан Бекхожин
КӨЛДЕГІ КҮЙ
ІКүмістей жарқыраған қоғалы көл,Қоныпты осы көлді жағалап ел.Аққу, қаз су сабалап қаңқылдаса,Қамысын дабылдатып қағады жел!Көлдегі жалғыз ғана қызық..
© Қалижан Бекхожин
ОРЫС ӘНІ
ІҮн-түнсіз таң сәріде жасыл Нұра,Аққандай толқындары жасырына,Жағада шық бүркеген шілік-шоқы,Иіліп құмартқандай жаз сырына.Ежелден нөсері жоқ..
© Қалижан Бекхожин