Өлеңдер ✍️
  09.08.2022
  216

Автор: Сұлтанбек ҚҰДАЙБЕРГЕН

Ай қараңғы, жұлдызын тізбеген көк...

Ай қараңғы, жұлдызын тізбеген көк,
Көкірегімді соғады күз де «мен» деп.
Қараңғыда адасып отырамын
Өзің салған...жүректе – іздер өңдеп.
Қара сия... Қаламсап – бәрі қара...
Қарауытар аспанның тәні дара.
Қызартып тұр қырмызы дүниені
Жүрегімнің қып-қызыл қаны ғана.
Ай қараңғы, жұлдызын тізбеген көк,
Қаңғыбас жел іздейді түзден ермек.
Жұлдызы жоқ түндерден жоғалайық,
Ай-задым-ау, ақсүйек іздеген боп..


  Жұлдыз қараңғы Сұлтанбек Құдайберген Сұлтанбек Құдайберген өлеңдері

Әлеуметтік желілерде бөлісіңіз:
Facebook | VK | WhatsApp | Telegram | Twitter

Қарап көріңіз 👇
  ТЕҢІЗ ЖӘНЕ СЕН ᐈ
  Есімде, есімде әлі құмдағы ауыл... ᐈ
  ЖАҺАНДЫҚ АҢСАР ᐈ
  АҚҰНМЕН ТІЛ ҚАТЫСУ ᐈ
  Көңілдің әйнегінен қыс қарады... ᐈ

Пікір жазу