Өлеңдер ✍️

Руханиятпен соққандықтан жүрегім,
Оймен кейде түлеп, кейде жүдедім.
Көркем жаза алмасам да Ғабиттей,
Алматыда қиял қуып жүр едім.

Шабар сәті жетті енді тайыңның,
Нұрын төксең, толықсыған айыңның.
Ел аңызға айналдырған көшесін,
Келген едім аймағынан Саинның.

Таусылмаса бұл өмірдің дерегі,
Сарқылмайтын қазына ғой керегі.
Солтүстіктің Қарағайы – Сафуан,
Мен боламын шайқалған жас Терегі.

Алматыға келіп әбден желіктім,
Лағындай боп еркелеген еліктің.
Дәріс алған аяғымнан тік тұрып,
Жерлесімін атойлаған Еріктің.

Бейбіт сүйреп бала күнгі жылыма,
Қанық болдым Бауыржанның жырына.
Прозасын сүйіп оқып Дулаттың,
Қасымхан да тартқан әннің сырына.

Көктөбе де тұр өзіне шақырып,
Ақын үшін ол да жеке тақырып.
Жазушының шеберлігін меңгерсем,
Ой санама құйылады ағылып.

Біреу үшін өлең-жырда дүр едім,
Өзім үшін қайырымсыз ұл едім.
Ертең Халық жазушысы болам деп,
Алматыда ұлы арманмен жүр едім.