Шақпақ тасты, аппақ тасты
Шақпақшы шал
Шығып, шашты.

Шақшалы шал бақ шарлар,
Ақ шашты шал ат байлар.

Хатипа мен
Хатипаға,
Харьковтегі Қамарға
Хамит аға
Хат жазғын, — деді

Фархат ферғаналық Фазылов,
Фатих фрунзелік Фазылов.

Үйреншікті істі,
Үйреткішсіз-ақ
Үйреністі.

Ұстара, ұстара!
Ұстара мұрт алуға
Құштар, ә!
Құштар, ә!

Ұқыпты бала
Кітапты түптеп тастады.
Ұқыпсыз бала
Кітапты бүктеп тастады,
Жұмысын басқаға жүктеп тастады.

Уатушы Уәлиді
Уәзирамыз уайымсыз.
Уілдейді Уәлиі,
Уақыт уәжсіз Уәлисіз.

Саматқа санақ қонатын емес,
Саусағын санап болатын емес.
Онысы кейде кем болып шығады,
Кейде кенет он болып шығады,
Кейде одан да мол болып шығады,
Сөйтіп, есебі өзгеріп тұрады.

Салтап, сақтап орақ, шалғы,
Жұмсай берді олар, олақ шалды.

Бiрде, ашық, Бiрде шашық аспаны
Күз көтерiлiс бастады.
Кесiп алып тастады әлде өлi етiн,
Әлде сырлы бiр жыр жазып тастады
Жүрегiме,
Әттең, оны оның өзi бiледi ме?

Жалғыздықтан жабығыңқы көңiлiм
Әлдененi iздедi:
Топтала ұшқан тырналардың тiзбегi.
Туған жерге қош.....

Бір ауыр мұң үйір болып басына,
Кімдер келіп, кім кетпеген қасына?!
Қойынымда жылап жатты жезөкше,
Темекінің иісі сіңген шашына.

Жапырақсыз көңілі күздей тұлданған.
(Бір жақсылық күтті ме екен бұл да алдан?)
Жанын айтам аққу....