Әңгімелер ✍️
Енемді есін шығардым
Бұл оқиға менің өз басымнан өткен болатын. Үйленгеніме 9 жылдай өтті. Қайын атам әйелім 1 жасқа толған уақытында қайтыс болған... Енем ол кезде не бары 30 жаста екен. Қазыр жасы 58 де. Өмірдің ағы мен қарасын, тартысында, қапысында көргендіктен бетін әжім басқан. Орта бойлы 165 см шамасында. Жүзінде қарттық пен қаттылық белгісі бар әйел... Ол туралы артық ойым болмайтын. Тек сол күні..... Осыдан екі жыл бұрын. Алматыға жұмыс бабымен барғам. Ала сумкаға бір марқаның етін артып алып, жолай дүкенге соғып тәтті заттар мен тортын алдым да қайын жұртқа тартып отырдым. Қайнағам ол кезде вахтада жұмыс жасайтын. Екі балдызымда Семейде оқуда. Енем үйде жалғыз. Үйге келіп есік қақтым. Қуықтай ғана ьір бөлмелі үй. Кухня, зал... Туалет ваннасы бір бөлме. Есікті енем ашты аздап мас сияқты көрінді. Үй у шу. Құрдастары екен. Енем үстінде халат киген. Етегі тізесіне жетпейді... Ақ сандары жалтырап тұр. Кіре сала амандық білісіп, дастархан ға жайғастым. Ырду дырду әңгіме. Аздап тамақтанып кешке келемін деп шығып кеттім. Екі сағаттан соң қайта келсем қонақтар жиналып кетуге қам жасап жатыр екен. Енем екеуміз етті бұтарлап, тұздап балконға жайып қойдық. Енем туалетке кіріп кеткен болатын. Кухняға өтіп бара жатқанда бір ыңырсу естігендей болып жақындап едім, иә расыменде. Жәй құлақ түріп тыңдағаным сол еді, аспабым айхайлап шыға келді. Кенет тамағын кенеп һым, һым деп артынша терең дем алып жатты да, унитаздың суын ағызып дауысын естіртпей тастады.. Мен әрі өтіп кеттім. Шыққан соң бірден төсек салып жата тұрамын деп жатып қалды. Мен диванға қисая кеттім. Ұйықтап кетіппіз. Түн іші сықырдан ояндым. Енем қараңғы бөлме ішінде қолында телефонның әлсіз жарығымен шкафты ақтарып жатыр. Сөйтсем үстіне жұқа халат алып көз алдымда шешініп ауыстыра бастады. Жарық әлсіз болса да анық көре алатындай еді... Қос емшегі салбырап кеткен, бұтында ақ труси. Үстіне жұқа ілгекті көйлекше киді. Ьір кезде теріс айналып іш киімін шешті де орнына қара түстісін киді. Шешіп тоңқайғанда әппақ көті еріксіз ләззат беріп, айғырым айхайлап шап дегендей басын әлсін әлсін көтереді. Демім тамағымда қысылып әрең шығады. Бар аяғы бір минутта көрініс аяқталып, енем орнына жата кетті. Жүзін маған бұрып телефоннан бірнарсе қарап бастағандай. Әуеліде не қарап жатырғанын ұқпасам да, артынша қолы мен көрпенің үйкелісін анық естіп бірнарсе бүлдіріп жатқанын ұға қойдым. Бір сәтте шалқалай жатып, бөлмеде менің барымды ұмытқандай клиторын жылдам сыйпалай бастады. Мені ұмытты ма әлде бар екенімді қыстырмады ма, саусақтарын күн тимесіне кіргізіп, шығарып шылпылдаған дауысын үдетіп барады. Көрпесін айқара ашып, ыңырси жөнелді. Сол сәтте менде атып тұрып, мама не болды деп өтірік білмегендей дереу фанарик жағып қалдым. Телефон фанаригі менде дауыс жабатынды екі рет бассаң қосыла қоятын. Бар байлығын байқап та үлгердім. Енем сасқалақтай көрпесін жауып, көрпе астында іш киімін киіп жатыр. Ой кешіріңіз дедім де қайта отыра кеттім. Енем үнсіз. Бір сәт бойыма күш жинап үстіне отыра кеткім келген. Дух жетпеді. Содан кейін ояумын. Енем ұйықтаған сияқты. Телефон экран жарығын қосып қарап едім көрпесі сәл ашылған екен. Сөндіріп, төменге түстім де арт жағына жәймен жақындап, қатарласа жата кеттім. Қолымды бел тұсына апарып, іш киім бойымен төмен жылжытып келемін. Күнтимесіне жеткенде сәл кідіріп, қайта мыжа түстім. Енемнің дем алысы өзгеріп, ләззат ала бастады. Ояу екен. Үндемеді, мен де жалғастыра бердім. Іш киімін шештім де, арт жағынан күнтимесіне сұғып алдым. Дауысы баж ете қалды. Жалғастыра бердім. Солай бірнеше минутта бітіріп, орныма барып жатып қалдым. Ертесіне таңертең ол да үнсіз мен де үнсіз шәй ішіп, мен шаруаммен шығып кеттім. Жұмысым кеш бітіп, шыққаннан кейін бірнеше сыра іштім де үйге келсем енем отыр у дай мас. Ой біраз мұңын айтты. Мында жазу мүмкін емес. Ең керегі соңғы бірнеше жыл еркек көрмегені. Жиі мастурбациямен сол үшін айналысатыны. Кейде өзін өзі басқара алмай кететіні жәйлы айтты. Мен тыңдап отырдым да. Аймалап кеттім. Тағы да үнсіздік. Үнсіз жанасу, үнсіз аймаласу. Екі аяғын көтеріп қойып үстінде біраз итердім. Сыраның буымен бітіріп болмай жатырмын. Кенет поза ауыстырып ол үстіме отырып шапты келіп... Ой бөлек енді шабысы... Бірнеше рет бітірді ол. Дауысы ыңқылы жағып барады. Тоңқайтып қойып сіге бастадым. Жұлқына итерем, ыңқылдаған сайын жұлқына түсем. Ақ тер, көк теріміз шықты. Бір кезде төрт тағанға тұрғыздымда көтінің сызығы бойымен үйкелеп жатырмын. Екі тасым күнтимесіне тиген сайын ыңырсиды келіп. Бір кезде көтінің тесігіне ұшын апарып едім. Аяғымнан кейін итерді. Тек ұшын ғана саламын деп ұшын кіргізіп шығарып отырып бір кезде жартысына дейін тығып жібердім. Ах ух деп өліп барады. Шап тұсымнан кейін итере береді. Сол тұрған жерінен ет бетімен жатқыздым да түбіне дейін тығып жібердім. Армансыз айқайлатып он минуттай сігіп, бітірдім. Ол бірден туалетке жүгірді. Менде бірге кіріп айғырымды жуып алдым. Тышып қояйын деп әрең шыдаған екен. Унитазда отырып маған жәбірлене қарады. Нестедік дегендей. Сол түні бір қайталап, таңертең жолға шығарда бір қайталадым да кетіп қалдым. Содан бері екі жылдай уақыт өтті. Бәрі сол түнде қалды. Ол туралы сөйлескенде жоқпыз... Одан кейн ниеттенген де жоқпыз. Оңаша қалып көрмедік. Оңаша қалсақ мүмкін шыдап тұра алмаспыз. Бірақ қайталап көру ойда жоқ.
Әлеуметтік желілерде бөлісіңіз:
Facebook | VK | WhatsApp | Telegram | Twitter
Қарап көріңіз 👇