Туған жер сырыңды ұлың көп біледі


Күн аунап, бара жатыр ғасыр көшіп,
Тарихын тауға дейін асыр десіп.
Алтын құрсақ аман ба?! Асыл бесік
Ер жеттік құмыңда ойнап тасыңда өсіп.

Жер ана ұлың елге үлгілі еді,
Жарқылдап маңдайымнан күн күледі.
Жер жәннәті сенің ыстық құшағың ғой,
Сырын оның мен білмей кім біледі?!

Туған жер сырыңды ұлың көп біледі,
Қыран боп қанаты мен көк тіледі.
Құшағында күн көрмей жатыр сенің,
Торғайдың тау құлатқан тектілері.

Біз соларға тартқанбыз иман артып,
Бойына Күй сіңіріп жиған жақұт.
Қан жұтып, қайғы ішіп Туған жерім,
Сені кетті бабамыз сыйға тартып.

Мен емес мұндай жерде айылдайтын .
Жеткізем мынау елге ойымды айқын.
Тектілік сіңген сенің топырағыңа,
Жүз күн жаңбыр жауса да шайылмайтын.

 Жауынбай ЖЫЛҚЫБАЙҰЛЫ


Мақала ұнаса, бөлісіңіз:


Іздеп көріңіз:

Қарап көріңіз:

Пікір жазу

Келесі мақала жүктелуде...