Өлеңдер ✍️

Жақын етіп даңқыммен қашықты да,
Жек көргізіп жіберем ғашықты да.
Анда-мында жүргенде көшіп-қонып,
Мекендедім жайлы деп лашықты да.

Пәтер жалдап жүргеннің халы қалай?
Арман-қиял жетелер әрі қарай.
Ауыстыра берген соң тұрағымды,
Өзім үшін үйлердің бәрі сарай.

Қажып бітті тар дүние қонышымды,
Жүргізбей-ақ қойды ғой оң ісімді.
Көрінгенге жәутеңдеп күн кешемін,
Қайта-қайта өзгертіп қонысымды.

Мұндай өмір, өмір ме? Әй, құрысын!
Салыстырған қоғамның бай, ұрысын.
Шабаданы жинаулы көшпендімін,
Үй қылмадым қаланың қай бұрышын?

Жаңа қоныс аталып әр мекенім,
Танытамын бір Алла жар екенін.
Жарлы көңіл марқайып әлденеге,
Танытады өмірдің бал екенін.

Күн сәулесі бұлттардан сүзіледі,
Жапырақ-хат сырларын күз іледі.
Баспанасыз ғұмырым алаңдатар,
Соңғы демім қай үйде үзіледі?

Ашуланған адамнан сабыр қалар,
Тұрақсыздың артында табы қалар.
Орнатылып ескерткіш-тақталарың,
Кезікпейді бос қалған қабырғалар.