Орман, орман! Ұлы орманы орыстың, Сан өртеніп, сан көктедің, толыстың. Бақытты екен Байтақ Русь сенімен, Оның талай тағдырына болыстың. Оның талай болдың қорған, панасы, Кетсе қызып өмір-өлім таласы. Жығылмады саған сүйеп маңдайын, Қансыраса қайран.......
Айнымас досым болды ерте күнде, Өмірдің өріне өрлеп өстік бірге. Жайқалып жазғытұры шешек жарған Жайдары жүзі ұқсайтын қызыл гүлге. Шыңдардың шығып алып төбесіне Құмар еді қиялымен.....
Айта аламын әрқашан, Орал сені мықты деп, Жүгін, көкке нанбасаң Тауларың тұр бұлт тіреп. Айта аламын әрқашан Жаралған деп сені оттан. Сұра барып.......
Көкте бұлттар қансырап тұр, Оқтар жыртып қорғасындай. Тағы жаңбыр тамшылап тұр, Сорғалаған көз жасындай. Жатыр ұйықтап барлаушылар, Разведкадан жаңа оралған. Тағы да олар.....