Көкшетау. Кітапхана. Сәуір. Түс.
Жалғызбын. Ағасыз, бауырсыз.

Қаңғырып келіп ем жоспарсыз,
Қаңғырып кетермін...

Бөгемесін деп бесінде көктегі нұрды,
Жел айдап әне әкетті өтпелі мұңды.
Қарағай – мұрты тікірейген кәрі таулардың
Жағалай көлді сап тізген бөктері – гүлді.

Қарауытады орманның шеттері шилі,
Ырғала билер кешкісін.....

Мен келдім тағы да алдыңа,
Көктем боп күлімдеп дидарым.
Сен мені сағынып қалдың ба?
Ұмытып қалдың ба?! Беймәлім…

Мінекей, Сен тұрсың алдымда,
Көктем боп күлімдеп.....

Сен бүгін тойлайсың туған күніңді...
Қасыңда құрбың бар – бұрынғы,
жігітің – бүгінгі.
Иә, олар бақыт пен шаттықты....

"Таныспаймын, кешір",- дедің сен кеше,
Таныспай-ақ сөйлесейік ендеше!
Бірақ, бірақ, не істей алам мен саған,
Тəкаппарсып сөйлескің де келмесе?!

Түн қиналып, күн мұңайдым сені ойлап,
Ер жігітке қонбайды.....

Тек сенің жанарың оқысын,
Ешкімге көрсетпе сен енді.
Көзіңнің ойнақы оты үшін,
Өмірге келген өлеңді.

О, сендік мойылдай қарашық,
Нұрынан өлеңім.....

Мынау қардың тазасын-ай, аппағы-ай!

Тұра тұршы, лас табандар, таптамай!

Ақ көйлекті қалыңдықтай, кәдімгі,

Әп-әдемі....

"Келші",– деп шақырмадың,

Көргің де келмеген шығар?!.

Мен салған жараның ақыр бәрін,

Басқа жан емдеген шығар???

"Мен сені сағындым",– деп ем,

Жүрегің сенбеген.....

Бір өлең оқып берейін!
Осы жерге кеп
Анау да сөйлеп кетті ғой,
Мынау да сөйлеп...
Бүлкілдеп....