Май сағымды маңғаз Тау үріп ішкен,
Өлөң аға жөнелер тіліңізден!..
Қаз дауысы аңқыған қоңыр желге
қазанақтың, қайыңның бүрі піскен.

Дәрменің жоқ Ойыңнан жаңылмасқа,
Тау тыңдаған саз....

Боран,
Тұман...
Ақ жаңбыр!
Тағы боран!
Құтырды да көзінің ағы бар ән!..
Мына Қысқа қой деші, Тәңірім-ау,
Мал мен басты өзім-ақ....

Шіркін-ай, шексіз болса ғұмыр деген!..
көкшіл кеш, көбелектер күбірлеген.
Өзіңе жазар хатты бастай алмай,
отырмын иек сүйеп іңірге мен.

Келер түн – қалың сәуле қалың-қалың.
Кейіме, тек өзіме....

Хат жазбайсың, міне енді, сен де мүлде,
Оңай шығар өзіңе пендемін деу...
Екеуміздің арамыз өте қашық –
– мың сағыныш, мың күдік, ең кемінде!...

Әдемі бір әлем ең, маған арман,
Арманшылды алдымен....

Маған орман секілді көңіл қалың,
Сол орманнан жол таппай аңырғалы
Хат жазуды қойып ең, сағынғаным,
Міне, міне телефон шалып тұрсың!
(Көкейіңде нендейлік қалып тұр зіл?)
Парық – тылсым...
Даусың талықтырсын,
Айта берші, қайдасың?... ал ұқтыршы?
Біздің хал ма?... әзірше....

Кездесуге тез келдеп асықтырам,
Жүзiмнен шуағымды шашып тұрам.
Бiр тәулiкте "жиырма төрт" сағат болса,
"Жиырма бес рет өзiме ғашық қылам.

Қызым болсаң бақытты көрсек деймiн,
Бойменен салмағыңды өлшетпеймiн.
Сенi жақсы көргенiм.....

Сөзiм жоқ "ұрып-жықтым, тептiм" дейтiн,
Ұқсамас бұзақыға кескiн-кейпiм.
Мен ойлаймын көшенiң тәртiбi емес,
"Адамдықтың заңы" деп ескiрмейтiн.
Танымайды десекте күш атасын,
Танымыңның өрiсiн.....

Болса да сабыр сақта мекенiң көп,
Сен маған артпағайсың өте міндет
Кет демешi кететiн ит емеспiн,
Және де қорқытпашы кетемiн деп.
Жанып тұрмын қалаймын өшпегендi,
Бiрақ сен жоғалтпайсың ештеңеңдi.
Сәлем деген сөзiңе.....

Қыздарға қарайықшы қарындас деп,
Жадырап жүрейiкшi жаның жас боп.
Ойлайықшы перiште былай тұрсын,
Пенде де түзеу жолдан жаңылмас деп.
Жақсылықты жасайық күшпен дара,
Қарияға болайық.....

Кетпе дегенде
Ептеп өлеңге
Құлақ салмадың неліктен

Дастаным әнім
Басқаның бағын
Жұмақ санадың.....